Wedstrijdvoorbereidingen (Marja)

Aanstaande zaterdag is het zo ver: Dan vertrekt Fons voor dag en dauw (wordt om 5 uur opgehaald...) om De Wedstrijd te gaan lopen. Met 3 mannen en een vrouw (en die schijnt het fitste te zijn), gaan ze de Molesworth rennen. Het is de grootste boerderij van Nieuw-Zeeland. De run zelf is ruim 84 km lang. Je kunt hem in je eentje rennen ( heb ik nog even overwogen, maar ik heb twee weken later al mijn 10 km run, dus dit jaar sla ik hem evover..). Maar je kunt ook met een team van twee meedoen en dan ieder een marathon lopen. Of, zoals Fons doet, 4 mensen een halve marathon.  Je moet zelf zorgenvoor voldoende eten, drinken, medische spullen en benzine onderweg. Omdat het geen mooie asfaltweg is, is een 4wdrive auto aan te raden. Iedere renner heeft twee uur de tijd om zijn deel te rennen. Na twee uur start de volgende renner, zodat de wedstrijd na 8 uur is afgelopen. Na afloop slapen ze bij Hamnar Springs, om de volgende dag in 4 uur tijd weer naar Blenheim te komen. Klinkt wel gaaf he!

De temperatuur rond deze tijd van het jaar ligt ergens tussen de -10 en de  +40 graden. Vorig jaar zijn er diverse teams afgehaakt vanwege het weer. En ik kan je zeggen: je doet dit alleen als je in redelijke conditie bent! Er zijn bergen die beklommen moeten worden, steile afdalingen...

ach....is dit het nou?

Fons moet als eerste. Hij hoopt op droog weer. En + 40 is een beetje te veel van het goede, dus koeler mag ook wel. Hij heeft de eerste etappe en dus de etappe waar het bergopwaarts is. Ik ga op endomondo aanmoedigen, maar ik denk, dat er geen bereik is daar. Foto's komen er aan, maar hier alvast een impressie waar hij zich komend weekend bevinden gaat! Nu zitten we in de voorbereidingen: rust nemen, goed eten en slapen en dan.....eerst rennen en dan genieten van alles om je heen!!

nou, en die weg loop je gewoon af en dan ben je er!

Puntjes op de i (Marja)

Er zijn hier dingen anders, dat wisten we al. En dat maakt het voor ons erg verwarrend af en toe.
Zo schrijven ze punten in getallen waar wij komma's schrijven en andersom.
Dus 4000 dollar en 50 cent is hier 4,000.00 ipv 4.000,00.
En wij hebben het over 3 komma 8 kilometer, hier zeggen ze 3 point 8.
Gelukkig nog wel in kilometers en meters. Grammen en kilo's hebben ze ook, net als graden celcius ipv fahrenheit. Schoenmaten zijn wel weer anders.  Kinder maten gaan hier tot maat 13, dan weer vanaf 1 tot? Dan hebben ze ook nog amerikaanse maten, die weer anders zijn. De dames maten zijn volgens mij weer anders dan de herenmaten. Kleding gaat op jaar. Maar omdat we lange kinderen hebben, kloppen de jaren weer niet met onze kinderen.  En kleding voor volwassenen zijn weer anders. Ik heb een broek maat 12 gekocht, geen idee wat dat is in NL (zoek het ook maar niet op, ik wil het niet weten!).
Omdat de kinderen op school veel buiten sporten en rennen, hebben we gymschoenen voor ze gekocht voor op school. En de meiden blijken weer twee maten gegeroeid te zijn in hun voeten (op de doos stond de maat in de Amerikaanse en de Europese maat, anders had ik dit niet geweten)! Nu kunnen we bijna elkaars schoenen aan.....
Recepten zijn veelal in cups, teaspoons en meer van dat soort maten.. schijnt makkelijk te zijn, want niet iedereen heeft hier een weegschaal. Maar aangezien al mijn recepten in het NL zijn, is die weegschaal voor mij toch wel erg handig!
Maar goed, het houdt me van de straat zal ik maar denken he.....

Christmas tree (Marja)

In Nieuw-Zeeland hebben ze een eigen kerstboom. En die ziet er heel bijzonder uit.

Dit zou wel een logische kerstboom zijn voor down under :-)

Zo ziet hij eruit. Met mooie bloesems, dus veel bijen erin. Maar het is dus een Native Christmas tree!
Weer wat geleerd vandaag.....

Kiwi Style (Marja)

Nieuw- Zeeland is een land van houtje touwtje. Ook vanwege de armoede die er is, maar ook de cultuur...je bouwt een huis, bouwt er later nog weer twee keer iets aan en dan zit je met een huis met twee voordeuren die niet gebruikt worden en een achterdeur die in de huiskamer uitkomt....zoiets. Of er wordt een ketel geinstalleerd zodat er warm water is in de garage, blijkt dat de slangen van het warm en koud water omgekeerd aangesloten zijn ( wat handig is om te weten als je je wasmachine gaat aanlsuiten die alleen maar koud water nodig heeft).
Maar goed, je hebt het idee. Nu hebben ze in Blenheim iets, waar ik me toch nog regematig over verbaas.  Als je over de snelweg rijdt die door Blenheim gaat, moet je over een grote rotonde. En dwars over die rotonde loopt een spoorlijn. Dat houdt in, dat als er een trein komt, je midden op de rotonde stl staat voor de overwegbomen.
Ik had al moeite met dat hele links rijden, rotonde nemen met de klok mee, naar rechts kijken of er verkeer aankomt.... en dan is dit net iets te veel voor mijn systeem om te kunnen behappen....
Mijn enige geluk is, dat er maar twee keer per dag een trein overheen gaat. Dat is dezelfde trein. 's Morgens vroeg vertrekt hij vanuit Christchurch, om dan via Blenheim naar het westen te gaan. Schijnt een waanzinnige mooie rit te zijn en een aanrader voor iedereen die een beetje toerist wil zijn hier. En nadat hij bij het eindstation is geweest, gaat hij over hetzelfde spoor weer terug.

Main Street gaat over in Sinclair Street, de hoofdwegen van Blenheim. De streep door het groen en de rotonde is het spoor

Ik weet de tijden niet, maar heb tot nu toe de mazzel gehad om dit te vermijden. Want dit lijkt me een behoorlijk chaotisch gebeuren. Aan de andere kant, iedereen rijdt hier als een chaoot, dus of ik het verschil zou kunnen merken..... Begint al te wennen, kiwi style!

Kamp (Marja)

Als je op Springlands School zit, ga je in jaar 5 en jaar 6 op kamp. Het ene jaar is het kamperen, het andere jaar een groter uitje. B valt met haar neus in de boter, want ze gaat over een paar weken naar Wellington! Dit tripje is gekoppeld aan huiswerk, dus samen zitten we regelmatig achter de computer om dingen te leren over Wellington, de omgeving, de reis er naar toe etc. Zo weet ik nu welke eilanden en baaien er in de Queen Charlotte Sound zijn, wie er als eerste de afstand van het Noorder naar het zuider eiland heeft over gezwommen en wat je allemaal kunt doen in Zealandia.
Ik zal jullie even een korte impressie geven van de dingen die er gedaan gaan worden...
Maandag vertrekken de kinderen in auto's naar Picton. Daarvandaan gaat er een ferry naar Wellington, een vaart die ongeveer 3,5 uur gaat duren (ik heb geleerd dat het 99.8 km is...).

Cable Car

Ze gaan naar het observatorium (sterren kijken), spelletjes doen in Kelburn Park,  kunst routes lopen, met de cable car de heuvel op, het Te Papa museum, de film, Zealandia, Police College, Wellington Zoo (en ze blijven daar slapen!!!). En meer.... ze slapen op de campus van een college. Omdat die al met de zomerstop zijn begonnen, is er ruimte genoeg. Ik heb gehoord, dat het eten er erg goed is... Ze mochten kiezen of ze alleen of met twee personen op een kamer wilden slapen. Ze gaan ook nar de botanische tuinen.... Man, toen ik dat allemaal zag!

Botanische tuin

Ik ging in groep 8 op de fiets naar Bakkum en heb daar een paar nachten geslapen op een halflek luchtbed, maar madam slaapt op een twee persoonskamer in een bed  en krijgt heerlijke maaltijden voorgeschoteld! Of ik jaloers ben.....tuurlijk!
Maar wat gaaf voor haar om dit mee te maken.... Gelukkig heeft ze een lang weekend om bij te komen, want ik denk, dat er van slapen niet echt veel terecht gaat komen....

Bijna....Ja!!! (Marja)

Vanmorgen (maandag) had Fons toch maar weer eens gebeld om te horen hoe het met onze spullen stond. Hij kreeg te horen, dat de verhuiswagen al onderweg was naar ons huis!
Ik kon gelukkig iemand regelen die vrij was, zodat de laatste bedden, tafels, banken en stoelen in de garage gezet konden worden.
En om 10.30 uur was de verhuiswagen er!
Met 4 mannen werd de wagen leegehaald en mocht ik vertellen waar alle  270 dozen heen mochten. Ik begon met een systeem, maar na doos 100-en-nog-wat heb ik het opgegeven. Zet maar neer waar er plek is, ik zie het wel!
We zijn begonnen met het uitpakken van de bedden van de kinderen, op zoek gegaan naar het bijpassende beddengoed en het speelgoed. Fons had gelukkig na de lunch vrij kunnen krijgen en samen zijn we de rest van de dag bezig geweest om een begin te maken met het opruimen, uitpakken en sorteren van alle spullen.
En wat is dit vreemd! Je bent wel van thuis, komt in een huis wat niet van jezelf is en nu zit je in datzelfde hui met je spullen van thuis! Klopt nog niks van, maar het is wel leuk! Je moet niet op zoek zijn naar iest in het bijzonder (bijvoorbeeld een accuschroefboormachine), want we hebben niets zelf ingepakt en dan zijn het veel dozen die je moet doorploegen. Maar bij iedere doos is het weer een verrassing wat er in zit! Helemaal leuk! Ik wet niet, of ik dat na door 200 nog vind, maar vooralsnog is het een leuk tijdverdrijf.
Nu zit ik op mijn eigen bank bij te komen van vandaag....weer een hobbel gehad.
Fons moet zijn motor nog laten registreren, dat kan pas vanaf maandag. Maar er zit al bezine in, de olie is bijgevuld en hij doet het! Man blij!
De kids vonden het ook geweldig en wisten van gekkigheid niet waar ze allemaal mee wilden spelen! Look, lego! Kijk, Donald Duckjes! Mam, kijk, mijn poppen! Etc etc... ik denk niet dat ze nu al slapen....  de eerste nacht weer in hun eigen bed in een vreemd land dat toch al vertrouwd begint te voelen... Gaaf avontuur!

Hij komt, hij komt.... (Marja)

Vrijdagochtend om 8.30 uur kregen we dan eindelijk een telefoontje van NZVanLines. Ja, de container stond nu op het terrein. En ja, de MAF ging er vandaag nog mee aan de slag. Wanneer het dan bezorgd ging worden? Nou , naar alle waarschijnlijkheid vrijdag, maar anders zeker maandag!
Dus toen ik dat hoorde, heb ik K mee naar huis gesleurd en alle kasten leeggehaald en de inhoud uitgespreid over de logeerkamer. Want wie had wat ook alweer aan ons uitgeleend? Gelukkig was er een lijst en ben ik aan het bellen gegaan. Een stel haalde vrijdagmiddag al spullen op. De rest zou zaterdag komen. Maar we hoorden niets en niets..... dus om 16.30 had ik toch de hoop maar een beetje opgegeven....
Dat hield wel in,  dat we het weekend hadden om een groot deel van de spullen al weer terug te brengen.
En dat hield ook in, dat we nog een paar nachten op die matrassen op de grond moesten slapen.... maar het zou nu echt niet lang meer duren!
Een Engelse collega van Fons wist echter te vertellen, dat zij nog weken hadden moeten wachten op hun spullen....dus we zijn het weekend heel hard aan het duimen geweest...