Pollard Park (Marja)

Blenheim heeft een aantal parken. We hadden nog niet de tijd genomen om op onderzoek uit te gaan, maar een van de kinderen had met een paar klassen een dagje uit gehad in Pollard Park. Ik was daar ook even naar toegegaan  en zag hoe mooi en groot het was.
Er is een speeltuin, een bbq plek, een aantal grasvelden, picknicktafels, fietsroute, een native rotsentuin, eendenvijver, bloementuinen en toiletten (die zijn er overal in NZ: schoon en vaak ook nog voorzien van een tappunt in de buurt om water te drinken).

Gisteren zijn we even met het gezin heengeweest om een kijkje te nemen. En ik denk, dat we er de komende zomer wel vaker te zien zullen zijn....kijk zelf maar!

Zomertijd (Marja)

In NZ doen ze ook aan de zomer- en wintertijd. De zomertijd heet hier daylight savings. Die begint hier dit weekend (laatste zondag van september) en duurt tot de eerste zondag van april. Dan gaat de klok weer een uurtje terug. Dat houdt in, dat wij nu iet meer 10, maar 11 uur schelen met Nederland.
's Morgens 9 uur in NL is 20.00 uur in NZ.
's Avonds 21.00 uur in NL is  08.00 uur in NZ.

Als de klok in NL straks een uurtje achteruit gaat , schelen we gewoon 12 uur. Wel zo makkelijk!
En de tijdsnotering is hier niet 24 uur, maar 12 uur. Vaak met am en pm (ken je die nog van school...). AM is van 0.00-12.00, pm is van 12.00-24.00. Maar soms gebruiken ze dat niet en moet je uit de zin opmaken wat het zal zijn. Het schoolfeest voor het gehele gezin was van 10-2 uur....die was duidelijk.
Nog iets wat we tegen kwamen. Ik weet nog van vroeger, dat half 7 in het Engels half past 6 was. Dat is het gelukkig nog steeds, maar in het kader van "we- slikken- alle -woorden- in- en- spreken -ze- uit met- een- kiwi-accent", wordt dit verbasterd tot half 6. Wat dan dus half 7 is voor ons.
Doe er dan ook nog een zomertijd/wintertijd bij en we kunnen op ieder afspraak te voeg/ te laat komen en dan iedereen de schuld geven:)
Eens kijken hoelang we hier nog mee wegkomen!

Container update ( Fons )

Het heeft een tijdje stilgestaan. Want het apparaat zegt al dagen " out of range ". Dit doet me toch wat fantaseren over kapseizen, piraten of dé reden ( echt geen olie ) waarom Dubai zo groot is geworden.

Maarrrr, er is een update, we zijn in de buurt van Singapore en dus ruim over de helft!! Marja heeft alles nu al honderd keer een plek gegeven en ik vraag me vooral af waar ik mijn thuisbioscoop moet neerzetten... Das nog best lastig :).

Weersweetjes (Marja)

Er zijn nog een paar dingen die misschien wel leuk zijn om te weten.... zo zijn we er recentelijk achter gekomen, dat de vele, vele druivenranken niet tegen de nachtvorst kunnen als ze net beginnen te groeien in de lente. Een maniet om ervoor te zorgen dat de knoppen geen nachtschade oplopen, is om grote ventilatoren aan te zetten die de lucht laat circuleren. En omdat dat 's nachts gebeurd, hoor je dat in je bed. De echte wijnboeren met geld huren gewoon helicopters in, die boven de wijngaarden vliegen om zo de lucht te laten circuleren. Als het maar een uurtje kritiek is, vliegen ze maar een uurtje. Maar als het de hele nacht vriest, laten ze de helicopters de hele nacht  vliegen (nu snap ik waarom de wijn zo duur is). Ze hebben vorig jaar ook wel piloten van het noorder eiland laten komen, omdat er zoveel nodig waren!

Een ander ding is, dat wij zijn ingewijd in "Blenheim's/Marlborough's best kept secret".
Dat zijn de winden. Zoals NL in de herfst de herfststormen heeft (doet mij denken aan totaal verwaaide lampions en van je fiets geblazen worden), heeft Blenheim ze in het voorjaar. Ieder jaar gaan er wel een paar huizen aan, dus dit is best wel een serieuze wind....Deze westerlies duren een paar weken, daarna is het over. Maar omdat iedereen er prat op ingaat, dat Blenheim de meeste zonuren van NZ heeft en het klimaat zo heerlijk is, houdt iedereen een beetje zijn mond hierover... En ONS hebben ze in ieder geval niets verteld.
Ook niet, over het feit, dat je zomers hier niet naar de kapper hoeft. De zon is hier zo fel, dat alle kinderen van okt tot maart verplicht een zonnehoed moeten dragen naar school en ingesmeerd moeten worden (factor 50 of hoger het liefst) voordat ze de deur uitgaan. En omdat ook alle volwassenen  hoedjes dragen om de hoofdhuid/ gezicht te beschermen, doe je niets met je haar: het zier er toch niet uit...En dan heb ik het niet over leuke petjes of zonnehoeden met gaatjes, maar van die vreselijke grote hoeden met een brede rand, zodat ook de nek en oren beschermd zijn. En de nek en oren moetenook heel goed ingesmeerd worden met zonnebrandcreme.

Ik heb hier inderdaad factor 70 gezien, factor 85 en factor 100. En dus nodig ook! Want ik heb verhalen gehoord van mensen die echt na 5 minuten al enorm verbrand waren. OMdat de zon zo fel is, is een goede zonnebril een must om je ogen te beschermen.
In de winter gaat het wel, maar vanaf oktober is de zon je vijand en moet je er rekening mee houden.
Er wordt hier zwemkleding verkocht waar een factor inzit, zodat je ook tijdens het zwemmen beschermd bent. Niet alle kleren beschermen even goed (Nooit bij stilgestaan in NL), dus daar gaan we op letten de komende tijd.
Voorlopig maar even geen foto's van mezelf maken denk ik...... eerst een hoed scoren!
Maar verder is het wel leuk hier hoor..... er zijn hier geen gevaarlijke, dodelijke dieren (op de white tail spider na, maar die is niet dodelijk voor gezonde mensen) zoals in Australie.
En als ik over een paar weken in mijn zwembad duik , zorg ik ervoor, dat ik dat doe als ik ingesmeerd ben.....ik heb nu al zin in de nieuwjaarsduik!

MetService (Marja)

Ook hier hebben ze applicaties waarmee je kunt zien wat de verwachtingen zijn op het gebied van temperatuur, neerslag en bewolking.

En degene die ik nu heb, wilde ik eigenlijk ook hebben in NL. Voor ieder weertype een leuke foto (die van de regen ziet er vrolijk uit, maar dat wordt er voorlopig niet verwacht, dus dat plaatje houden jullie van me tegoed....)
Want er staat niet alleen op wat de temperatuur is, maar ook hoe het aanvoelt en (allerbelangrijkste) hoeveel laagjes kleren je moet aantrekken.
's Morgens beginnen we in huis allemaal in een shirt met een dikke trui eroverheen. Het huis is slecht geisoleerd en er is geen cv, dus het is erg frisjes (zeker als het 's nachts gevroren heeft).
Zodra de zon op is, wordt de aarde opgewarmd. Als ik de kinderen wegbreng, kan het een half uurtje later rustig 5 graden warmer zijn!
Dus in de loop van de dag gaan er verschillende laagjes uit: dikke vest, trui.... shirt is lekker.... en zodra de zon ondergaat, begint het weer af te koelen en gaan alle laagjes een voor een weer aan.
's Avonds na het eten zit ik weer met shirt, trui en dik vest  (dubbele sokken en sloffen niet te vergeten) aan op de bank mijn kopje thee te drinken.
Maar de lente komt er aan: de dagen worden warmer, de nachten iets minder koel... lekker!
Zeker nu de kinderen vakantie hebben twee weken, is dat erg fijn.
Toch verbaas ik me , hoe snel ik wen aan die vele uren zon die we hier hebben....

Droom ( Fons )

Afgelopen nacht viel ik in slaap nadat ik lag na te denken over de huisartsenpost, het werk, de mensen, de weekenden maar ook het eten en het snaaiwerk. De volgende ochtend werd ik zwetend wakker en rook ik de geur van gebrande pinda's en chocola.... Heel gek....

Terugblik (Marja)

We zitten nu een maand in Blenheim. De ouders van Fons zijn zondagochtend richting Christchurch gegaan, om daarvandaan op maandag terug te vliegen naar Nederland.
En nu gaat het voor ons beginnen. In augustus vorig jaar hebben we de beslissing gemaakt, om hierheen te komen.
Ik heb dit avontuur wel eerder vergeleken met een bevalling. Waar zitten we nu?
Want de reis was  de datum waar we naar toe aan het leven waren, maar dat klopt niet. Nu begint het pas. De laatste kraamvisite is weg en nu staan we hier zelf.
Ik voel me wel een beetje ontheemd. Als ik terugdenk aan ons vorige avontuur, dan denk ik aan Otautau. Daar kwamen we heen toen we al een half jaar in NZ zaten. Ik maakte vriendinnen op playcentre, Fons was thuis in de praktijk en de kinderen en ik hadden ons ritme. Maar dat was niet hoe we aankwamen hier. In Kaitaia heeft Fons de eerste weken bijna niet gesproken thuis, omdat zijn mond moe was van het Engels spreken en zijn hoofd zat vol door alle indrukken  van de hele dag. Ik zat de hele dag thuis en had heimwee. De eerste paar maanden zijn echt heel pittig geweest.
Om nu te denken dat we het allemaal wel weer even doen, was dus wel een beetje overmoedig... De kinderen zijn moe van een hele dag Engels spreken, Fons en ik doen niet mee aan gesprekken in grote groepen, omdat het Engels veel te snel gaat hier.
Wat we wel voor hebben op de vorige keer, is dat we de ervaring hebben, dat het goed gaat komen. We moeten hier even doorheen....
En dat scheelt al enorm. We hebben elkaar , we zijn hier samen met het gezin en dat maakt het makkelijker.
Dat, samen met een dikke reep whittakers chocolade en een glas goede witte wijn, maakt dat ik denk, dat we het wel gaan redden hier.... op naar de zomer!