Vanmorgen (maandag) had Fons toch maar weer eens gebeld om te horen hoe het met onze spullen stond. Hij kreeg te horen, dat de verhuiswagen al onderweg was naar ons huis!
Ik kon gelukkig iemand regelen die vrij was, zodat de laatste bedden, tafels, banken en stoelen in de garage gezet konden worden.
En om 10.30 uur was de verhuiswagen er!
Met 4 mannen werd de wagen leegehaald en mocht ik vertellen waar alle 270 dozen heen mochten. Ik begon met een systeem, maar na doos 100-en-nog-wat heb ik het opgegeven. Zet maar neer waar er plek is, ik zie het wel!
We zijn begonnen met het uitpakken van de bedden van de kinderen, op zoek gegaan naar het bijpassende beddengoed en het speelgoed. Fons had gelukkig na de lunch vrij kunnen krijgen en samen zijn we de rest van de dag bezig geweest om een begin te maken met het opruimen, uitpakken en sorteren van alle spullen.
En wat is dit vreemd! Je bent wel van thuis, komt in een huis wat niet van jezelf is en nu zit je in datzelfde hui met je spullen van thuis! Klopt nog niks van, maar het is wel leuk! Je moet niet op zoek zijn naar iest in het bijzonder (bijvoorbeeld een accuschroefboormachine), want we hebben niets zelf ingepakt en dan zijn het veel dozen die je moet doorploegen. Maar bij iedere doos is het weer een verrassing wat er in zit! Helemaal leuk! Ik wet niet, of ik dat na door 200 nog vind, maar vooralsnog is het een leuk tijdverdrijf.
Nu zit ik op mijn eigen bank bij te komen van vandaag....weer een hobbel gehad.
Fons moet zijn motor nog laten registreren, dat kan pas vanaf maandag. Maar er zit al bezine in, de olie is bijgevuld en hij doet het! Man blij!
De kids vonden het ook geweldig en wisten van gekkigheid niet waar ze allemaal mee wilden spelen! Look, lego! Kijk, Donald Duckjes! Mam, kijk, mijn poppen! Etc etc... ik denk niet dat ze nu al slapen.... de eerste nacht weer in hun eigen bed in een vreemd land dat toch al vertrouwd begint te voelen... Gaaf avontuur!
maandag 5 november 2012
Hij komt, hij komt.... (Marja)
Vrijdagochtend om 8.30 uur kregen we dan eindelijk een telefoontje van NZVanLines. Ja, de container stond nu op het terrein. En ja, de MAF ging er vandaag nog mee aan de slag. Wanneer het dan bezorgd ging worden? Nou , naar alle waarschijnlijkheid vrijdag, maar anders zeker maandag!
Dus toen ik dat hoorde, heb ik K mee naar huis gesleurd en alle kasten leeggehaald en de inhoud uitgespreid over de logeerkamer. Want wie had wat ook alweer aan ons uitgeleend? Gelukkig was er een lijst en ben ik aan het bellen gegaan. Een stel haalde vrijdagmiddag al spullen op. De rest zou zaterdag komen. Maar we hoorden niets en niets..... dus om 16.30 had ik toch de hoop maar een beetje opgegeven....
Dat hield wel in, dat we het weekend hadden om een groot deel van de spullen al weer terug te brengen.
En dat hield ook in, dat we nog een paar nachten op die matrassen op de grond moesten slapen.... maar het zou nu echt niet lang meer duren!
Een Engelse collega van Fons wist echter te vertellen, dat zij nog weken hadden moeten wachten op hun spullen....dus we zijn het weekend heel hard aan het duimen geweest...
Dus toen ik dat hoorde, heb ik K mee naar huis gesleurd en alle kasten leeggehaald en de inhoud uitgespreid over de logeerkamer. Want wie had wat ook alweer aan ons uitgeleend? Gelukkig was er een lijst en ben ik aan het bellen gegaan. Een stel haalde vrijdagmiddag al spullen op. De rest zou zaterdag komen. Maar we hoorden niets en niets..... dus om 16.30 had ik toch de hoop maar een beetje opgegeven....
Dat hield wel in, dat we het weekend hadden om een groot deel van de spullen al weer terug te brengen.
En dat hield ook in, dat we nog een paar nachten op die matrassen op de grond moesten slapen.... maar het zou nu echt niet lang meer duren!
Een Engelse collega van Fons wist echter te vertellen, dat zij nog weken hadden moeten wachten op hun spullen....dus we zijn het weekend heel hard aan het duimen geweest...
woensdag 31 oktober 2012
Begin van het einde (Marja)
Het is begonnen. Ik zat er al op te wachten, maar nu het zover is, is het toch weer sneller gekomen dan dat ik dacht.
Ik heb het over het verengelsen van de Nederlandse taal. De kinderen spreken het overgrote deel van de dag Engels en dat siepelt meer en meer ons (in principe Nederlandstalige ) huis binnen. Een van de meiden maakt liedjes en strips in het Engels. En vandaag merkte ik op, dat ze opmerkingen maken, die in het Nederlands gezegd worden maar niet meer kloppen.
Fons heeft het de vorige keer ook gehad. Als je de taal niet meer om je heen hoort, verandert er iets. Niet veel, maar genoeg om af en toe te moeten zoeken naar het juiste woord of er een eigen woord van te maken. Zo heeft hij het in NL nog een hele tijd gehad over disrespectvol, waar respectloos een beter woordzou zijn.
En vandaag zoonlief...mam, kijk naar dit! En het klopte niet, maar wat moest het dan wel zijn?
Ik ben erachter: in NL zeiden ze: mam, moet je dit zien/hier heen kijken/kijk eens! De meiden zeiden gewoon:mam, look!
Maar kijk naar dit.....neu... bekt toch net niet lekker.
Of: wil je dat pakken voor me , please?
Maar waar je mee omgaat, word je mee besmet. Ik hoorde vandaag, dat er een meisje in de klas van S met de poppen aan het spelen was. Schooltje. Ze zette alle poppen op een rijtje en begon toen allemaal rare klanken uit te stoten. Haar moeder dacht, dat ze zich verslikte in iets en kwam de kamer binnen lopen. Dochterlief zei doodleuk: mam, ik ben schooltje aan het spelen en vandaag leer ik de kinderen Nederlands. En ze mogen alleen Nederlands spreken!
En de moeder vroeg meteen even aan me , of ze het recept van de pepernoten mocht hebben....haar dochter had er al een week over.... Wie weet kunnen we wel gewoon een NL gemeenschap ontwikkelen: alleen voor niet-NL toegankelijk en dan gaan we ze inburgeren met de pepernoten (die ze hier ook hebben, alleen dan heten ze gingernuts en zijn ze groter) en gezellige Hollandse muziek van Nick en Simon, Marco Borsato en Andre Hazes (cult!). En dan serveren we bitterballen met een Heineken biertje (verkopen ze ook gewoon hier)........Here come the Dutchies!
Ben benieuwd hoeveel mensen er na de eerste bijeenkomst nog een keertje terugkomen om de zoute drop en de haring met uitjes te proberen......
Ik heb het over het verengelsen van de Nederlandse taal. De kinderen spreken het overgrote deel van de dag Engels en dat siepelt meer en meer ons (in principe Nederlandstalige ) huis binnen. Een van de meiden maakt liedjes en strips in het Engels. En vandaag merkte ik op, dat ze opmerkingen maken, die in het Nederlands gezegd worden maar niet meer kloppen.
Fons heeft het de vorige keer ook gehad. Als je de taal niet meer om je heen hoort, verandert er iets. Niet veel, maar genoeg om af en toe te moeten zoeken naar het juiste woord of er een eigen woord van te maken. Zo heeft hij het in NL nog een hele tijd gehad over disrespectvol, waar respectloos een beter woordzou zijn.
En vandaag zoonlief...mam, kijk naar dit! En het klopte niet, maar wat moest het dan wel zijn?
Ik ben erachter: in NL zeiden ze: mam, moet je dit zien/hier heen kijken/kijk eens! De meiden zeiden gewoon:mam, look!
Maar kijk naar dit.....neu... bekt toch net niet lekker.
Of: wil je dat pakken voor me , please?
Maar waar je mee omgaat, word je mee besmet. Ik hoorde vandaag, dat er een meisje in de klas van S met de poppen aan het spelen was. Schooltje. Ze zette alle poppen op een rijtje en begon toen allemaal rare klanken uit te stoten. Haar moeder dacht, dat ze zich verslikte in iets en kwam de kamer binnen lopen. Dochterlief zei doodleuk: mam, ik ben schooltje aan het spelen en vandaag leer ik de kinderen Nederlands. En ze mogen alleen Nederlands spreken!
En de moeder vroeg meteen even aan me , of ze het recept van de pepernoten mocht hebben....haar dochter had er al een week over.... Wie weet kunnen we wel gewoon een NL gemeenschap ontwikkelen: alleen voor niet-NL toegankelijk en dan gaan we ze inburgeren met de pepernoten (die ze hier ook hebben, alleen dan heten ze gingernuts en zijn ze groter) en gezellige Hollandse muziek van Nick en Simon, Marco Borsato en Andre Hazes (cult!). En dan serveren we bitterballen met een Heineken biertje (verkopen ze ook gewoon hier)........Here come the Dutchies!
Ben benieuwd hoeveel mensen er na de eerste bijeenkomst nog een keertje terugkomen om de zoute drop en de haring met uitjes te proberen......
Papieren hobbel deel 1 (Marja)
Afgelopen maandag zijn we in Nelson geweest en hebben we ook even gedag gezegd tegen iemand van de maatschappij die onze spullen straks komen brengen (NZvanlines)
De container staat in Nelson, maar voordat alles bij ons kan komen, moet e nog een papiermolen een rondje of wat draaien.
Het eerste station is customs (de douane). Die gaan kijken, wie we zijn, welke bedoelingen we hebben en of we spullen mogen invoeren. Fons moest papieren ondertekenen waarin hij belooft, dat hij de motor niet binnen twee jaar verkoopt en dus geen handelaar is. En dan moet hij hem nog registreren op naam hier in NZ.
Vandaag hebben we gehoord, dat de douane het sein op groen heeft gezet voor onze spullen!
Dat houdt in, dat de verhuizer de container kan halen van de werf en naar de stalling van de verhuizer kan worden verplaatst.
Daar wordt de container leeggehaald en de inhoud gaat naar een verhuiswagen. Daar komt de MAF bij kijken. Die hebben net hun naam veranderd in MPI: ministery of Primary Indrustry. Die gaan kijken welke spullen we precies invoeren en of alles schoon en netjes is. De motor bijvoorbeedl zal aan een grondige inspectie worden geworpen. Maar dat wordt dan weer door een derde partij gedaan. En als al deze mensen het idee hebben dat het wel snor zit, dan ......dan....... kan de verhuiswagen naar ons toe!
Volgens de verhuizer zou dat vrijdag al kunnen zijn, maar ik begin de kiwi's te leren kennen....dat kan dus ook eind volgende week gebeuren als het erg mooi weer wordt: want dan geniet je ervan en ga je lekker een dagje naar het strand.
Maar goed, we're getting close, very close.....
De container staat in Nelson, maar voordat alles bij ons kan komen, moet e nog een papiermolen een rondje of wat draaien.
Het eerste station is customs (de douane). Die gaan kijken, wie we zijn, welke bedoelingen we hebben en of we spullen mogen invoeren. Fons moest papieren ondertekenen waarin hij belooft, dat hij de motor niet binnen twee jaar verkoopt en dus geen handelaar is. En dan moet hij hem nog registreren op naam hier in NZ.
Vandaag hebben we gehoord, dat de douane het sein op groen heeft gezet voor onze spullen!
Dat houdt in, dat de verhuizer de container kan halen van de werf en naar de stalling van de verhuizer kan worden verplaatst.
Daar wordt de container leeggehaald en de inhoud gaat naar een verhuiswagen. Daar komt de MAF bij kijken. Die hebben net hun naam veranderd in MPI: ministery of Primary Indrustry. Die gaan kijken welke spullen we precies invoeren en of alles schoon en netjes is. De motor bijvoorbeedl zal aan een grondige inspectie worden geworpen. Maar dat wordt dan weer door een derde partij gedaan. En als al deze mensen het idee hebben dat het wel snor zit, dan ......dan....... kan de verhuiswagen naar ons toe!
Volgens de verhuizer zou dat vrijdag al kunnen zijn, maar ik begin de kiwi's te leren kennen....dat kan dus ook eind volgende week gebeuren als het erg mooi weer wordt: want dan geniet je ervan en ga je lekker een dagje naar het strand.
Maar goed, we're getting close, very close.....
dinsdag 30 oktober 2012
Dagje uit (Marja)
We hebben het verzoek gehad, om wat foto's van de omgeving op te sturen. Nu zijn we gisteren een dagje naar Nelson geweest (met camera) en hebben dus wat foto's om te laten zien!
Even het tripje in het kort: Eerst anderhalf uur rijden (met een stukje door bergachtig gebied) naar Nelson. Daar hebben we gesproken met de verhuizers van onze spullen. Toen naar het centrum om spullen te kopen (met 4 kinderen is het woord shoppen niet het juiste woord; het is meer een winkelmissie). Daarna via een speeltuin en het strand weer terug naar huis. Maar halverwege de terugweg hebben we nog wat gegeten bij het pelorus cafe. Een kampeerplek met een geweldige rivier waar je met steentjes kan gooien. Goed, dit was het in woorden, nu de beelden erbij. Geniet!
Even het tripje in het kort: Eerst anderhalf uur rijden (met een stukje door bergachtig gebied) naar Nelson. Daar hebben we gesproken met de verhuizers van onze spullen. Toen naar het centrum om spullen te kopen (met 4 kinderen is het woord shoppen niet het juiste woord; het is meer een winkelmissie). Daarna via een speeltuin en het strand weer terug naar huis. Maar halverwege de terugweg hebben we nog wat gegeten bij het pelorus cafe. Een kampeerplek met een geweldige rivier waar je met steentjes kan gooien. Goed, dit was het in woorden, nu de beelden erbij. Geniet!
 |
| nog wat bewolkt op de heenweg |
 |
| drukte op de weg |
 |
| Strandopgang, zonder strandtenten helaas! |
 |
| Let op de sneeuw op de bergtoppen op de achtergrond |
 |
| Op weg naar huis |
 |
| Op weg naar de rivier |
 |
| Steentjes hooien in de rivier: grote rivier, grote stenen ;-) |
 |
| Heeft geen uitleg nodig denk ik...enne.....een deel van "The Hobbit" is hier opgenomen... |
Life goes on (Marja)
Nu we hier zo'n twee maanden zitten, begint het leven zo zijn routines te krijgen. Dus door de week wordt de wekker gezet om 7.30, waarna Fons en ik zo rond 7.40 ons bed letterlijk uitrollen, omdat we nog steeds op matrassen op de vloer slapen. Koud in huis, dus snel kleren aan, extra vest eroverheen en de kinderen uit bed halen. Ontbijten loopt altijd uit (was in NL niet anders), daarna kinderen manen tot tandenpoetsen , haren kammen. Vervolgens worden de kinderen ingesmeerd met een factor 70+, zodat ze als het goed is niet verbrand thuis komen (en zonder hoed en zonder zonnebrand mogen de kinderen niet naar buiten in de pauzes). Vanmorgen was het 14 graden buiten (16 graden binnen) toen ik de kinderen wegbracht naar school. Een keer in de zoveel tijd moeten we nog terug het huis in voor een vergeten hoed/tas of andere dingen die mee moesten naar school. We zetten de auto bij de praktijk, geven papa een kus en lopen het laatste stukje naar school. Zodra de kinderen veilig en wel op school zijn, ga ik met de jongste grote hulp naar de Count Down (supermarkt) om boodschappen te doen. Vandaag was de temperatuur inmiddels opgelopen tot 21 graden! Dan wat huisklussen en de moestuin in en voila: tijd om de kids te halen. Omdat de temperatuur inmiddels gestegen was tot 26 graden, gingen we na de afternoon tea het zwembad in. De jongste kan helemaal niet zwemmen, dus dan ben ik (helaas...) verplicht om ook bij het zwembad te gaan zitten. Maar de jongste vindt het water te koud (net als ik), dus pootje baden was meer dan genoeg lol voor de dag.
Kids douchen, eten maken, daarna hardlopen in de heuvels en dan bedtijd voor de kinderen voordat we zelf even kunnen bankhangen en gaan slapen. Inmiddels zakt de temp weer, zowel buiten als binnen, dus de vesten worden weer uit de kamers gehaald en aangetrokken.
Jullie zien het: helemaal hetzelfde is het niet, maar op het zwembad na en op het mooie weer met heerlijke temperaturen en af en toe regen, is het verschil te verwaarlozen!
En morgen is er weer zo'n dag......zucht.....
Kids douchen, eten maken, daarna hardlopen in de heuvels en dan bedtijd voor de kinderen voordat we zelf even kunnen bankhangen en gaan slapen. Inmiddels zakt de temp weer, zowel buiten als binnen, dus de vesten worden weer uit de kamers gehaald en aangetrokken.
Jullie zien het: helemaal hetzelfde is het niet, maar op het zwembad na en op het mooie weer met heerlijke temperaturen en af en toe regen, is het verschil te verwaarlozen!
En morgen is er weer zo'n dag......zucht.....
zondag 28 oktober 2012
Time flies....again (Marja)
Nu de wintertijd in NL weer is ingegaan (en het weer werkt mee aan de winterbeleving heb ik gehoord), schelen we precies 12 uur met elkaar. Dat houdt in, dat 2013 in NZ begint op oudejaarsdag om 12.00 in NL.
In Otautau werd er niet veel aan gedaan, maar ik weet niet, of hier ook vuurwerk is. Ik bedoel, Blenheim is toch wel hard op weg om een wereldstad te worden! Binnenkort komt er een Rebelsport ennnn.... er wordt hard gebouwd aan een heus theater, zodat de shows/musicals ook hier opgevoerd kunnen worden ipv Auckland, Wellington en Christchurch....
En wie weet, wat er nog meer staat te gebeuren in deze spannende tijd, waar een verhuizing van een gezin vanuit Australie voorpagina nieuws is in de lokale krant (en wij haalden in NL niet eens de voorkant van de stad en streek....). Nu kwam de moeder wel uit Blenheim, dus het was wel "eigen" nieuws zeg maar...
In ieder geval hoeven we tot ergens in maart niet meer zo te rekenen!
In Otautau werd er niet veel aan gedaan, maar ik weet niet, of hier ook vuurwerk is. Ik bedoel, Blenheim is toch wel hard op weg om een wereldstad te worden! Binnenkort komt er een Rebelsport ennnn.... er wordt hard gebouwd aan een heus theater, zodat de shows/musicals ook hier opgevoerd kunnen worden ipv Auckland, Wellington en Christchurch....
En wie weet, wat er nog meer staat te gebeuren in deze spannende tijd, waar een verhuizing van een gezin vanuit Australie voorpagina nieuws is in de lokale krant (en wij haalden in NL niet eens de voorkant van de stad en streek....). Nu kwam de moeder wel uit Blenheim, dus het was wel "eigen" nieuws zeg maar...
In ieder geval hoeven we tot ergens in maart niet meer zo te rekenen!
Abonneren op:
Posts (Atom)