Copy - paste (Marja)

In 1605 ( zo leer je ook nog eens wat) probeerde Guy Fawkes het Engelse parlement op te blazen met buskruit. Maar de actie was verraden en Guy Fawkes werd opgepakt en ter dood veroordeeld.
Omdat NZ een Engelse achtergrond heeft, wordt hier ieder jaar vuurwerk afgestoken om dat te herdenken. Maar waar ze het in Engeland waarschijnlijk gewoon netjes op de 5e doen, wordt er hier in de buurt gekeken wanneer dat uitkomt (creatiev lui, di kiwi's) . Het liefst in een weekend, want door de ingang van de zomertijd is het pas om een uur of 9 donker en dan is er geen lol aan voor de kinderen. Bovendien is de vuurwerkshow een van de grootste fundraisers van een van de scholen hier (een manier om geld binnen te halen voor de school) en dan is het niet handig, als er al meerdere dingen gepland zijn.

Zo was dit jaar de Guy Fawkes night in Blenheim op 17 november.  Dat voelt dan voor mij ergens toch wel een beetje als vuurwerk afsteken op 20 januari, omdat het te hard regende op 31 dec. Maar hier wordt er niet moeilijk over gedaan en dan kunnen er dingen makkelijk verplaatst worden.

Ziet er bekend uit he.... denk V for Vendetta en Anonymous

Met oud en nieuw is er hier niets. Misschien een terugblik op de tv hier en daar, maar iedereen gaat hier op tijd naar bed om in het jaar erop wakker te worden en weer over te gaan op de orde van de dag. De vorige keer dat we in NZ waren, hebben we tegen alle natuurwetten in oliebollen gebakken en die opgegeten bij een graad of 28.... is geen aanrader kan ik je zeggen! Ik denk, dat wij mee gaan doen met de traditie van een bbq op het strand of aan het zwembad. Ik moet er niet aan denken, dat je met dit weer een hele kerstmaaltijd a la NL weg moet werken als het zo warm is. Misschien gaan wel wel een midwinterfeest houden in juli met lichtjes, gourmetten en veel sausjes....

Toch zijn er veel blanken (de maori zijn wel wijzer), zeker met Engelse achtergrond, die een traditionele kerstmaaltijd hebben eerste kerstdag.
De enige traditie die wij meenemen, is dat Fons werkt eerste en tweede kerstdag. Hij was te laat  om aan te geven welke diensten hij wilde werken (was helaas al besloten voordat we hier waren), dus nu hebben we een NL kerst in NZ!
Gelukkig zijn de diensten een stuk korter en is hij na het werk met 10 minuten thuis (ipv een uur rijden), dus we maken er wel wat van.

Nog 3 weken naar school en dan hebben we zomervakantie!

Assembley (Marja)

Een keer per twee weken is er op school een assembley. De hele school komt bij elkaar in de grote hal (en dus staan er zo'n 600 paar schoenen buiten....kun je het je voorstellen..). Iedere keer verzorgen twee klassen (buddy klassen) deze bijeenkomst. Er worden liedjes gezongen  die de afgelopen weken geoefend zijn en er wordt opgetreden.
Maar het allerbelangrijkste zijn de A1 certificates die worden uitgereikt.
Die worden door de directeur van de school uitgereikt. En ze zijn voor kinderen, die iets bijzonders hebben gedaan in de afleopen twee weken. Dan kan iets te maken hebben met het leren, maar ook omdat een kind een goed voorbeeld is geweest voor anderen of gedurfd heeft om risico's te nemen op een bepaald gebied.
Onze oudste dochter heeft al een keer zo'n ding gehad en vandaag zaten we weer  met onze camera klaar. De kinderen zelf weten niet dat ze een certificaat krijgen, maar de ouders krijgen een dag van te voren een sms waarin staat , dat hun kind een A1 certificate krijgt. Omdat bij ons dan nog steeds de vraag is wie dat kan zijn (met drie kinderen op school), zaten wij vol spanning te wachten. Dit keer viel de eer aan dochter 2. Supertrots liep ze naar voren. En als alle kinderen een diploma hebben gehad, blijven ze voor de rest van de groep staan. Die gaan dan  ook staan en zingen een lied, waarin ze vieren dat de anderen het zo goed hebben gedaan en dat ze blij zijn.... Tranentrekker kan ik je zeggen!
En het grappige is, dat wij uit NL zoiets hebben van " doe maar normaal, dan doe je gek genoeg", maar dat hebben ze hier helemaal niet. Als je goed bent ergens in, mag je dat vertellen , zonder dat mensen je een snob of opschepper vinden. En dat is vreemd voor me.
Zo kwam er een juf naar me toe om me te vertellen hoe slim mijn kind wel niet was en hoe heerlijk het was om les te geven aan een kind wat alles zo snel oppikt. Ik was al om me heen aan het kijken of iemand het hoorde, maar dat maakt hier niet uit. Iets goed kunnen is leuk en dat moet je vieren! Of dat nu sport (heel belangrijk hier!) is, of muziek, ieder kind heeft zijn eigen talent en het is leuk om te ontdekken waar jouw talent ligt en wat je er mee kunt en wil doen.
Zelfvertrouwen geven is iets wat ze hier hoog in t vaandel hebben staan, en daar hoort ook bij, dat je buiten je comfort zone moet gaan om te kijken hoe ver je boven jezelf uit zou kunnen stijgen. Na deze certificaten die persoonlijk zijn, volgen de certificaten voor de meest milieu vriendelijke klaas (wie is het het meest lopend/fietsend/skatend/steppend naar school gekomen). Die wordt uitgereikt door de Lorax.

The Lorax van dr Seuss....aanrader om te kijken!

Er is een wisseltroffee voor het kind wat de meeste punten heeft gehaald op mathletics en en worden certificaten uitgereikt voor sportieve prestaties.
Helemaal leuk dit, maar wel wennen....

Pool Master (Marja)

Ik had me er eerlijk gezegd een iets romantischer beeld  van voorgesteld: zo'n eigen zwembad. Ik zal jullie niet vervelen met mijn kleine fantasie, maar het heeft iets te doen met een mooie man, mooi weer, Amerikaanse tv-series of films en ligbedden langs het zwembad .

De werkelijkheid is anders. Een van de collgea's van Fons zei al tegen ons: er zijn twee dingen die je nooit moet willen hebben bij je huis: een tennisbaan en een zwembad (ze hadden thuis een tennisbaan, dus hij wist ergens wel waar het over ging).

Ik had al uitleg gekregen over het grote  filter, de automatische stofzuiger en het schoonmaken van de twee losse filters. Chloortabletten erin en klaar dacht ik.
De aanslag van de algen borstel je "even" los met een bezem (ik heb dus iedere twee weken spierpijn in armen en billen door die rare beweging die je maakt... dit heb ik ze series en films nog zien doen...)
Wel werd me aangeraden, om even bij Hendersons langs te gaan. Daar wordt het water gratis getest en kunnen ze zeggen welke chemicalien er nodig zijn voor een goede balans.

Opgetogen ben ik naar de winkel gegaan (waar ze ook mega veel visspullen hebben, en dan heb ik het niet over zo'n werphengeltje waarmee je in NL in de sloot kunt vissen), waar ik mijn flesje heb ingeleverd. Er gaat 50.000 liter water in het bad weet ik nu. Dat is zelfs voor hier wel een ruim zwembad.

De balans was niet optimaal, waardoor het chloor zijn werk niet goed deed (dat verklaarde, waarom ik de laatste tijd wel drie keer in de week die algen stond weg te schrobben...). Maar met een poeder hier en een poeder daar was dat te verhelpen en was mijn zwembad weer zomerklaar.
Dus ik ben vandaag aan de slag gegaan met de Pool Master: een merk met zooi, waar je handschoenen voor aan moet trekken en met van die leuke doodshoofdjes op de verpakking....

Eerste stap was de alkaline. Na een uurtje de ph zooi er in en dan de chloorpoeder oplossen. Omdat dit een instabiel poeder is zonder sunscreen (nooit geweten dat dat ook nog kon), moest ik het in de schaduw maken en laten staan voor een uur of wat. 's Avonds pas in het water doen, anders doet het niks in het water. De volgende dag maar even niet zwemmen en dan ben je in het weekend klaar om te gaan.

Terwijl ik aan het mixen en mengen was (noooooit de chemicalien mengen!!), ontbrak het voor mijn gevoel alleen nog aan een bezemsteel en een zwarte kat....
Maar goed, als je de lusten wil, zul je de verantwoordelijkheid voor de andere dingen ook moeten nemen. Of, zoals ik hiet gehoord heb:
If you want the rainbow, you'll have to put up with the rain.

regenboog boven de wijngaarden

En ach, deze kwaliteit kan er weer bij op mijn cv: heeft ervaring met Pool Master....

Armoede (Marja)

In NZ heerst veel armoede. Iedere stad en regio krijgt hier een cijfer over hoe hoog de welvaart is. Omdat hier in  en rond Blenheim heel veel rijke wijnboeren wonen ( je weet wel, die van die helicopters... die gebruiken ze trouwens ook voor het sprayen van insecticiden), is volgens de cijfers Blenheim een redelijk welvarend dorp. Maar  de werkelijkheid is, dat er hier ook veel arme mensen wonen.
En dan is arm anders dan ik gewend ben in NL.

Een van de dingen die hier zijn, is het public health system. Iedereen heeft hier recht op zorg. Maar omdat er veel mensen zijn en weinig zorg, zijn er erg lange wachtlijsten. En dan is 10 maanden wachten op een eerste consult bij een orthopeed al bijzonder snel.
Een plekje wat je wil laten weghalen? Kan gratis bij de chirurg, maar dan moet je een lange adem hebben: eerste consult duurt ongeveer een jaar. Als je geld hebt, kun je het door je eigen huisarts laten doen. Kosten: 250 dollar. Als je hier verzekerd bent, heb je zo wie zo voorrang en heb je dezelfde zorg als in NL.

Mocht er iets gebeuren door een ongeluk, dan kun je een beroep doen op ACC. Die vergoeden alles en dan is er ook geen wachtlijst. Dus fysiotherapie nadat je je enkel hebt verzwikt? Kan geregeld worden. Rugpijn doordat je je vertild hebt tijdens je werk? ACC betaalt!

Maar een consult bij de huisarts kost 45 dollar voor een volwassene ( bijna 29 euro) en er zijn mensen, die dat geld niet hebben en dan dus niet naar de huisarts  gaan. Sommige mensen leggen iedere week wat geld apart, zodat ze naar de dokter kunnen gaan als dat nodig is. En anders ga je dus pas heen als je geld hebt, of als het bijna te laat is en je meteen door moet naar het ziekenhuis.

Speelgoed kun je op afbetaling kopen, zelfs speelgoed van 25 dollar.  En er zijn dus mensen, die daar gebruik van (moeten) maken.

Een van mijn meiden heeft van de week gespeeld bij een vriendinnetje die in een sociale huurwoning zat. Ze was er diep van onder de indruk.  En ik ook. Ik werd hartelijk ontvangen door de moeder. Het was er schoon, maar wat een povere woning!  Ik voelde me zo niet op mijn gemak, in mijn heerlijk warme vestje en mooie auto, terwijl ik mijn iphone in mijn zak voelde zitten.  Dat was wel even een reality check. Want hoewel we niet zo ruim bij kas zitten door ons huis in NL, hebben we wel geld om warme kleren te kopen. En de oudste kan mee op kamp. En we wonen wel erg mooi.
Ik ken helaas de routes van die wijnboeren niet en het is ws ook niet zo'n handig idee, maar een kleine Robin Hood in mij werd wel wakker..... nu nog een plekje vinden waar ik me met mijn clan kan verstoppen voor de sherrif en dan ga ik over op mijn masterplan....

Setteling in (Marja)

Deze vraag hoor ik heel veel... of we al een beetje aarden hier. En ik kan zeggen, dat dat het geval is.
Ik heb mijn dagelijkse routines/sleur weer, wat wel prettig is als je in een omgeving komt waar je niemand kent en bijna niets weet van de culturele achtergrond, het gevoel van humor kent etc.
We hadden het spelen van en bij vriendjes even gelaten, totdat alles hier een beetje ging lopen. Vorige week werd (eindelijk!!) het licht op groen gezet en sindsdien ben ik weer aan het plannen. Welk kind gaat wanneer waar met wie spelen, hoeveel neem ik er in totaal mee naar huis en tijdens het koken tel ik even of ik er noet per ongeluk ergens eentje heb achtergelaten of ben vergeten thuis af te zetten. Met mijn tomtom ben ik vandaag een rondje gereden door Blenheim, om zo de kinderen thuis af te zetten en de mijne weer mee te nemen van een ander adres. Wel heel leuk om weer een ander deel van het dorp te leren kennen trouwens (tip van de dag als je ergens nieuw bent!!).

Kijk, de mama's staan klaar bij het schoolplein....

Ik sta dus weer op het schoolplein met mijn notitieboekje en pen , om adressen en telefoonnummers uit te wisselen van mede taxirijders.
En zodra ik mijn gegevens heb gegeven, zie ik De Blik.

Ik ben er inmiddels al aan gewend en kan dus in redelijk vlot Engels uitleggen (zo'n bandje wat je al honderd keer afdraait zeg maar) , dat je mijn naam uitspreekt als Maya. Waar het in NL geen enkel probleem was, ben ik nu mijn voornaam dagelijks aan het spellen en daarbij de uitspraak aan het uitleggen ( en nee....Captijn is mijn achternaam....zeg maar Keptan).
Sommige moeders doen nog een wanhopige poging om mijn naam correct uit te spreken, maar kijken me dan vol dankbaarheid aan als ik zeg, dat ik Maya eigenlijk wel een hele  mooie naam vind (en eerlijk is eerlijk, ik vind het ook erg leuk om Marrrrrja te zeggen, gewoon met de rollende r. Daar schrikken ze vaak nog meer van !)
Dus hier heet ik Maya Keptan. Klinkt helemaal leuk.... For all your cab-drives, Keptan cab....
Ja, ik begin al aardig te aarden hier.

En zo voelt het om 16.30, als ik iedereen weer ophaal om naar huis te gaan

En voor ik het weet , weet ik precies waar zo'n beetje iedereen woont. Want drie kinderen in drie verschillende klassen met vriendjes....gelukkig is de benzine hier niet zo duur en heb ik een airco in de auto!

Kerst in de zomer.... (Marja)

Omdat Sinterklaas helaas niet naar NZ komt om zijn verjaardag te vieren (met de daarbij behorende kadootjes), hebben we de kinderen verteld, dat wij dit jaar wel wat voor ze kopen. Hier komt de kerstman op kerstavond om alle kadootjes onder de boom te leggen, maar in sommige families kopen ze kado's voor elkaar en geeft de kerstman een kado op kerstavond. Of hij vult de kerstsokken die bij de deur hangen (tjsa, en toen waren wij het spoor bijster, dus wij kopen dit jaar wel en dan gaan we nog eens even met de kerstman om tafel over wat nou eigenlijk de bedoeling is...).

lekker warm aangekleed; je zal het maar koud krijgen!

De winkels hangen al vol met kerstversiering. Je weet wel: bomen met sneeuw, lichtjes erin, de kerstman met de elfje in een lekker dik winterpak.

Maar omdat de zomer er nu echt wel aan begint te komen, klopt dat qua gevoel helemaal niet! Doordat het zomertijd is, wordt het pas laat donker. Dus de lichtjes zie je niet echt. En een kerstman in een winterpak in de sneeuw, terwijl je zelf bij 25 graden in je shirtje een ijsje zit te eten....ik kan je zeggen, dat voelt echt wel een beetje surrealistisch!

Dit is meer hoe het zou moeten zijn denk ik...

De mensen hier vinden het ook raar, en die weten niet beter! Maar waarschijnlijk omdat alle Amerikaanse films over een witte kerst gaan, hebben ze dat voor het gemak maar gekopieerd.
Toch hebben ze wel een eigen kiwi-input.  Zo  zijn er wel andere dingen te krijgen voor in de boom: de kerstman in zwembroek, mooie hoge hakken open schoentjes. Niks kerst engeltjes. Ik heb ook nog geen kerststalletjes gezien trouwens, ik zal eens opletten. Het is vooral de kerstman wat de klok slaat.

En wanneer gaan wij een kerstboom opzetten? Normaal gesproken doen we het het weekend na 5 dec, maar hier zijn ze er al eerder mee. De kinderen vinden het ook een gek idee  en het leeft dan ook helemaal niet bij ze. Bovendien hebben ze over 4 weken zomervakantie en dan hoort er helemaal geen kerst te zijn!

En dan de kerstkaarten... die schrref ik altijd bij een kop hete chocolademelk met pepernoten (restjes opmaken). Nu wordt het denk ik een roseetje of toch eigenwijs met hete chocolademelk. 's Avonds is het er koud genoeg voor, dus in huis ook.
En als ik dan de gordijnen dicht doe en een cd-tje aanzet met kerstmuziek, denk ik, dat het met dat zogenoemde kerstgevoel wel gaat lukken... Proost!

Molesworth, kings and queen of middle earth ( Fons )

 Zoals belooft, een sfeerimpressie van de Molesworth run. wat een te gekke ervaring is dit geweest!!! Nadat ik om 04:00 uur echt niet meer kon slapen en ik om half zes werd opgehaald, zijn we naar Molesworth gereden. Ik, Dunc, Theun en pip. we kwamen twee uur later aan in Molesworth, zoals Marja al verteld had, de grootste boerderij van Nieuw Zeeland.
Er zijn denk ik iets van 9 ultrarunners van start gegaan, 63 renners van vier personen en nog wat teams van 2 renners ( marathonlopers ) .
Om 8 uur zijn de ultra runners begonnen, ik mocht om 9 uur starten ( het startschot met een shotgun..)
de anderen moesten een kwartier eerder al weg, want anders zouden alle volgauto's elkaar in de weg zitten en ze mochten pas na 10 km stoppen. De zwaarste 10km van mijn leven. Gelukkig heb ik ervoor getraind en als ik mijn resultaat zie mag ik HEEL blij zijn, maar wat een heuvel moest ik over. De top was op 9 kilometer precies, en toen had ik ongeveer al 300 meter klimmen achter de rug.

Ik zal jullie niet al te veel vervelen met hoe dit voelde en is om te doen, de mensen die het heldenverhaal graag horen zal ik het wel vertellen en de mensen die zelf rennen kunnen zich er wel iets bij voorstellen denk ik. Maar dit was echt een te gekke ervaring!!!!!

De officiele uitslag is nog niet online gezet, maar wij waren als het goed is 21ste team van de 63 teams met 4 renners!!! echt supertrots. de website van deze run met beschrijving en de resultaten als ze online zijn vind je hier:

http://www.harriers.net.nz/?page_id=134

hieronder de foto's voor een idee!!!

Dit is wat mijn gps heeft vastgelegd. Het laat de route zien, maar ook de heuvels, ik ben 35 meter geklommen en 280 gedaald, het stijgen voornamelijk in de eerste helft en dan nog ruim 10km. Killer, maar zooo gaaf. hoogste punt was 1140 meter, ik begon op 850 meter ( ongeveer )

Dit is Molesworth , de start van de race, 84 km verwijderd van Hanmer .

Ons team, de medical miracles ( kom er maar op... )

dat ben ik

ik

ik met achtergrond

ik met een brug

ik met electriciteitskabels

stenen.... en als je goed kijkt, ik.

Hier tik ik af na 20 kilomter, Dunc gaat beginnen, fris als een hoentje

er was ook gezegd dat degene die een hek openmaakte, die ook weer moest sluiten ( met anders diskwalificatie als gevolg ( en duizenden koeien en schapen op de verkeerde plek ))

foto van dunc halverwege

Theun is er helemaal klaar voor de 3e leg

Dunc stuk, en Theun een pittig begin, een klimmetje van 100 meter in de eerste anderhalve kilometer voor de rest van zijn halve marathon

opperste concentratie

meer en nog meer Lord of the rings omgeving

pip nerveus en klaar voor nummer 4

Daar komt pip aan in de verte, na deze klim moest ze 5 kilometer afdalen, iets van 800 meter!!!

nog een laatste sprintje naar de finish, pip was verreweg de snelste van ons team, haar Leg in 1:40 ongeveer!!

Het team aan het einde in Hanmer, wat een overwinning!!!

en een huisje in Hanmer, lekker uitrusten na een te gekke ervaring