Halve marathon (Marja)

Op 11 mei volgend jaar is de bedoeling dat Fons en ik meedoen aan de halve marathon van Saint Clair. Gisteren zat ik op internet eens te kijken waar ik precies voor aan het trainen ben. Volgens de statistieken zou het me moeten lukken binnen 2 uur en 15 minuten.

ik heb slechtere uitzichten gehad...

Het grootste verschil is, dat vrijwel alles door de wijngaarden gaat en ik dus echt zal moeten trainen om off road te lopen in plaats van op het asfalt wat ik nu doe.

Verder zag ik, dat de langzaamste renner er vorig jaar 3 uur en 40 minuten over had gedaan. Dat geeft de burger moed!
Maar toen ik een beschrijving van de route bekeek, zag ik ook waarom....
Geloof het of niet, maar onderweg zijn er waterpunten. En op een aantal van die waterpunten is er meer dan water wat je kunt drinken.
Zo is er een glaasje wijn, een zalmspiesje en er zijn zelfs sauvignon blanc ijsjes bij een punt te halen!
Dan klinkt 3 uur en 40 minuten ineens niet zo heel lang meer... Je kunt de route ook wandelen of deels joggen en wandelen, misschien zijn de wijntjes meer voor hun.  En gezien mijn laatste ervaring met het drinken en hardlopen tegelijk, denk ik niet, dat er uberhaupt iets van vocht mijn keel bereikt.

Maar goed, ik heb er zin in!

Stoere chick (Marja)

De oudste is weer veilig thuis aangekomen afgelopen vrijdag. Na een midweek vol activiteiten (waarvan giraffen voeren er eentje was, net als slapen in de dierentuin en een speurtocht door heel Wellington), kwam ze bekaf thuis.
De overtocht met de ferry staat er om bekend, dat ze kan  zorgen voor een behoorlijk percentage aan zeezieke passagiers.  En deze retour was daarop geen uitzondering. Op de heenweg waren er 3 leerlingen NIET ziek.... volgens mij heeft niemand het geluk gehad op de terugreis. Kinderen lagen op de grond binnen en buiten, of ze nu pilletjes hadden genomen of niet.

stoere chick of wat?

De oudste heeft het super gedaan. Een kind wat het nog heerlijk vindt bij ons als ouders, nog heel graag tegen ons aankruipt en op school vaak nog om een extra knuffel bedelt, is nu gewoon een week weggeweest. In land waar ze nog nooit eerder was geweest en een week lang alleen maar een taal heeft gesproken, die ze een half jaar terug nog helemaal niet sprak. Met mensen die ze tot 3 maanden terug nog helemaal niet kende en geen zekerheid dat ze opgehaald kon worden binnen een dag als dat nodig zou zijn.

Ik denk, dat ze zich dit allemaal niet heeft beseft, toen ze aan het rondkijken was in het Te Papa museum.
Maar wij zijn er des te meer mee bezig geweest.
Toen we besloten hadden om hier heen te gaan, was een van mijn grootste zorgen, dat  mijn kinderen hier niet zouden kunnen aarden. Dit is wel een van de grootste bewijzen wat mij betreft: het zit wel goed met dat stel van mij hier!

Google tough chick en krijg een kuiken tegen anale kanker.....ik wilde hem jullie niet onthouden!

Zielige chocolade (Marja)

Soms ontstaat er iets, zonder dat je er erg in hebt.  Ik weet niet meer hoe en waarom, maar ineens was er zielige chocolade (door Fons bedacht).
Omdat ze hier niet de toetjes hebben die wij gewend zijn en onze kinderen de kiwi toetjes nog niet op hun Nederlandse palet willen, eten we iedere avond een stukje chocolade als toetje. Witte chocolade met macadamia noten, melk met macadamia noten, melk met mintsmaak erin, gevuld met caramel (die met pindakaas hebben we nog maar even in de schappen laten liggen) of een stukje witte chocolade met frambozen. Smaakt allemaal niet verkeerd.

Maar als we echt zielig zijn, gaan we naar Makana. Er zijn maar twee winkels in NZ. Eentje op het noordereiland; de tweede hier in Blenheim.  En daar hebben ze niet alleen chocolade, maar ook caramelpopcorn, shortbread, brittle.....heerlijke dingen!

En het aller-allerleukste is de weg er naar toe. Er zitten twee hoge heuveltjes in en je mag daar 80 km/u.  En als je met 80 eroverheen rijdt, komt de volvo met 6 personen eventjes los van de weg! Het is niet veel, maar wij krijgen er een dukes of Hazard- gevoel van! En hoe zielig je jezelf vindt, nadat we twee keer de weg zijn overgegaan (is 4 heuvels!!) voelen we ons weer helemaal blij. Kinderen gaan uit hun dak. We nemen deze weg niet vaak, want zo blijft het bijzonder. En je moet echt heel zielig zijn, willen wij de auto instappen om deze rit te maken. Ik heb nog niets gevonden wat zo snel mijn kinderen weer gezellig krijgt en in een goed humeur!

Voor mensen die hun speekselklieren willen laten werken, hier de link naar makana. En ja, ze bezorgen ook naar NL toe....

https://secure.makana.co.nz/default.aspx

Jingle Bell (Marja)

Gisteren bij de assembley op school heb ik de kiwi versie gehoord van jingle bells... geeft je wel een zomers gevoel! Jullie hebben natuurlijk sneeuw en een echt winters tafereel (wij gaan bij 24 graden de kerstboom opzetten). Maar als wij deze versie zingen, klopt het gevoel misschien meer bij het weer wat wij hebben. Maar een klein stukje van mij zou wel even een dagje willen genieten van de sneeuw...

New Zealand Jingle Bells

Dashing through the bush,
in a rusty Holden Ute,
Kicking up the dust,
Beer in the boot,
Kelpie by my side,
singing Christmas songs,
It’s Summer time and I am in
my singlet, shorts and thongs (flip flops, not flimsy underwear !)

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,
Christmas in kiwi land on a scorching summers day, Hey!
Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut !,
Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

Engine’s getting hot;
we dodge the possums too,
The swaggie climbs aboard,
he is welcome too.
All the family’s there,
sitting by the pool,
Christmas Day the kiwi way,
by the barbecue.

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,
Christmas in
new zealand on a scorching summers day, Hey!
Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut!,
Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

Come the afternoon,
Grandpa has a doze,
The kids and Uncle Bruce,
are swimming in their clothes.
The time comes ’round to go,
we take the family snap,
Pack the car and all shoot through,
before the washing up.

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,
Christmas in
New Zealand on a scorching summers day, Hey!
Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut!,
Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute 

 

Schoolsysteem (Marja)

Nu het einde van het schooljaar in zicht is, zat ik te wachten op de briefjes voor de 10 minuten gesprekken en de rapporten. Ik wist, dat de kinderen toetsen hadden gemaakt en we waren benieuwd, of ze over zouden gaan gezien hun achterstand in het Engels.

Ik was met een moeder aan het praten en vertelde mijn zorgen. Ze keek mee heel verbaasd aan: natuurlijk ga je mee met je jaargenoten! Je start school op de dag dat je 5 jaar wordt en ieder jaar ga je gewoon met je jaargenoten over. Het systeem wat we in NL hebben, hebben ze hier vroeger ook gehad. Iets met veel toetsen en cijfers en bliven zitten. Maar ze vonden, dat het niet goed is voor de eigenwaarde van een kind als je op basis van je leervermogen achterblijft. De beste ondernemers van de wereld hebben hun school niet afgemaakt, dus cognitieve cijfers zeggen niets over het suces later in je leven. Er wordt getoetst om te zien, op welk niveau kinderen moeten instromen volgend jaar. Omdat ze in verschillende niveaus les krijgen , is dat wel handig. En de overheid wil graag zien, wat een school doet.

Cijfers en tentamens komt pas op de middelbare school. En als je sommig vakken niet goed doet, kun je die ip het jaar erop opnieuw doen, terwijl je gewoon over gaat met je klasgenoten.

Er zijn hier geen scholen voor kinderen, die het moeilijk hebben met leren. De school is een doorsnee van de maatschappij, dus het idee is, dat kinderen nu al zien dat er verschillen zijn en dat iedereen zijn eigen rol vervuld in de maatschappij. De uitdaging voor school is, om te laten zien dat ieder kind een talent heeft en om samen te ontdekken wat dat is. Op school wordt er daarom veel gesport, is er aandacht voor kunst en muziek (je kunt zelfs in de pauze naar een koor ) en worden kindern gestimuleerd om buiten je hokje te denken en risico's te nemen.

Klassen blijven zitten omdat je niet mee kunt komen? Antiek! Hebben ze hier gehad , maar afgeschaft  (zo'n 20 jaar geleden), omdat het niet ten goede komt aan het zelfvertrouwen wat kinderen op deze leeftijd aan het ontdekken zijn. In een busje naar een bijzondere school? Wat vreselijk barbaars! Wat erg voor die kinderen dat al zo duidelijk is, dat je er niet bij hoort en goed bent zoals je bent..

Ehh.... en toen moest ik even nadenken... Want de middelste (8 jr), heeft hier geen aardrijkskunde, geen geschiedenis, geen biologie. Maar met inquiry wordt hun nieuwsgierigheid aangewakkerd en gaan ze zelf op onderzoek uit om te kijken hoe dingen in elkaar zitten, er worden exprerimenten gedaan om dingen te onderzoeken en dat presenteren ze weer aan de klas.

Als wij over 2 jaar terug zouden gaan, zouden mijn kinderen het slecht doen op de NL cito toets. Want ze weten niets van de provincies, de tweede wereld oorlog of bepaalde spellingsregels.
Soms zit ik daar wel over in.

Maar als ik ze dan zie hier op school, terwijl ze het water inspringen tijdens zwemles of een poppenvoorstelling geven of een middag bezig zijn geweest met het maken van een knikkerachtbaan (en tevens hebben onderzocht welke krachten erbij komen kijken), dan denk ik, dat die cito toets niet zo heel belangrijk is.... Ze zijn kind en blij!

Even een kleine aanvulling: pe is gym,  iedere klas heeft een buddy klas waarmee ze samen lezen. Eerst lezen de kleintje voor aan de oudere kindern, daarna lezen de grotere kindern voor aan de kleintjes. Lekker overzichtelijk he!

Een school als deze zou binnen een half jaar gesloten worden in NL door de inspectie. En dat kan ook niet anders denk ik; een NL school bereidt kinderen voor op de NL maatschappij en daar heb je bepaalde bagage voor nodig. Een NZ school bereidt kinderen voor op de NZ maatschappij, met de daarvoor benodigde begage. Maar het is zo leuk om die verschillen eens mee te maken en te zien, dat de mensen ondaks de verschillen in onderwijs verder ongeveer hetzelfde in elkaar zitten!

Kiwi cultuur (Marja)

Nu we hier een maand of drie zitten (en hiervoor bijna twee jaar op verschillende plekken), hebben we een redelijk globaal idee over deze cultuur. En dan vooral de humor, iets wat wij allebei erg belangrijk vinden.

De kiwi's nemen zichzelf niet zo serieus. Ze zijn een land met maar weinig inwoners. De Australiers maken ze graag belachelijk, een beetje op de manier zoals NL dat met de Belgen doen.
De kiwi's zijn sheep shaggers... je hebt als man hier niet veel keus om een partner te vinden: de andere keus is om met een schaap verder te gaan (waarop een collega van Fons toevoegde, dat hij wel eens naar een vrouw had gekeken en toen dacht: man, had het bij je schapen gehouden).

Ze lopen hier ver achter op bepaalde dingen, maar dat heeft absoluut zijn voordelen vinden ze. Eerst kijk je af wat iedereen in de wereld wil en doet, zij halen de kinderziektes eruit voor je en tegen de tijd dat het in NZ komt, pik je de dingen eruit die voor jouw land handig zijn. Het is een volk (even enorm over een kam scheren) die dweept met de kiwi ingenuity (vindingrijkheid). Het heeft iets te maken met duck tape, je niet houden aan de bouwtekeningen, schroeven en ijzerdraad en vooral de lol ervan inzien. Klinkt mij vooral als een mannending in de oren; geweldig!
Omdat het dunbevolkt is, zijn er niet allemaal faciliteiten voor handen om dingen te maken. Sommige reserve onderdelen zijn er gewoonweg niet en dan is een beetje aankloten eigenlijk gewoon een noodzaak... en als het dan weer werkt, heb je het goed gedaan!

Zo hebben onze buren een mega kabelbaan in de achtertuin (ach, je moet toch wat met 2 hectare grond). Ze hadden een mooie gezien, maar die was veel te "flash". Dus zijn ze gaan rondvragen. De maatschappij die voor de bedrading hier zorgt heeft voor een grote telefoonpaal gezorgd en voor de kabels, weer iemand had nog wel wat apparaten liggen en met een paar oude autobanden en wat sloophout kom je een heel eind. Klaar!
En ik denk, dat ze er geen bouwvergunning voor hebben aangevraagd....

Aan de andere kant: als een land met weinig mensen, kan een verandering er snel doorheen zijn. KAN.... als er geen papierwinkel aan te pas moet komen. Maar ze zijn er trots op, dat ze ook wel als koploper dingen ondernemen. Zo waren de vrouwen hier de eerste ter wereld die mochten stemmen. En NZ was het eerste land dat een verdrag opmaakte, dat er geen nucleaire wapens mochten komen hier. En ze zijn er trots op, dat ze (ondanks het feit dat ze maar zo klein zijn), toch gehoord worden in de wereld.

Wel gebruiken ze hier onkruidverdelgers die in de EU niet meer mogen vanwege de hoge toxiciteit, is milieu iets wat er is, maar niet echt zuinig op hoef te zijn (al begint dat heeeeel langzaam te veranderen), zijn vegetariers echt nog vrij bijzonder hier en is isolatie iets wat modern is, maar niet echt iets wat je hoeft te doen....

Weet je, ik vind  het wel leuk hier! 

Loslaten (Marja)

Toen ik de oudste wegbracht de eerste dag naar school, liep ik terug met een enorme brok in mijn keel (oke, ik huilde, maar dat klinkt gewoon te erg...).
Bij nummer twee had ik het ook wel, maar minder. En tegen de tijd dat nummer drie 4 jaar oud werd, was ik alleen maar erg trots, niks brok of verdriet ....

En nu dus op kamp.....
Vanmorgen heeft Fons de oudste weggebracht naar Picton. We hadden aangeboden om te rijden , zodat er geen bus ingehuurd hoefde te worden om alle kinderen naar de veerboot te brengen om naar Wellington te gaan.
Helaas had er een maatschappij gedreigd om te gaan staken, waardoor school uit was geweken naar een andere veerbootmaatschappij. Alleen vertrok deze boot een pietsie eerder. Dus in plaats van 9 uur weg van school,  werd ons gevraagd, of we om 6 uur (!!!!) wilden verzamelen in de klassen.

Fons  was om 7.20 weer thuis.... en voelde zich net zo geamputeerd als ik! Hetzelfde gevoel van 5,5 jaar geleden overviel me weer.... Wat wordt ze groot en wat is ze nog maar klein! Nu is ze  9,5 jaar oud en dan helemaal weg van huis voor 4 lange nachten. Ik ben heel blij voor haar en weet, dat ze het fantastisch gaat hebben en he-le-maal stuk aankomt in Picton vrijdag om 17.00 uur. Maar toch...auw...

En toen ik met maar drie kinderen naar school liep, voelde het leeg....te rustig... Haar zus heeft het er nu ook zwaar mee. Die besefte zich pas dit weekend, dat ze haar grote zus een hele week moest missen... ik denk, dat we de komende dagen wel recht hebben op extra zielige chocolade.
Die hebben we hier in het leven geroepen. Als je echt, echt heel zielig bent, heb je recht op speciale chocolade. Maar dat is een verhaal voor een andere keer.

Nu moeten we dus nog 5 dagen en vier nachten wachten voordat ze er weer is. En dan denk ik, dat het geen 2 uurtjes duurt, voordat we denken, dat een kind minder ook erg rustig was! De oudste komt stuk terug, voor de anderen is het het eind van de week en zijn ook moe....ruzie om de hoek....hmmm... ik denk dat ik nu al recht heb op een voorschot van mijn zielige chocolade, want wie kan dit straks weer oplossen...en Fons moet het weekend werken, dat is voor hem zielig, maar voor mij ook! Ik denk, dat ik een extra ritje moet maken voor de chocolade....ik voel me zieliger met de minuut.... Want over een paar jaar gaan ze op kamers....enzo...