In de herkansing (Marja)

Het is zover: de tweede zomervakantie van dit jaar voor de kinderen is van start gegaan. De jongste moet nog naar kindy vanmiddag, maar dan is het vrij voor een aantal weken!
De vorige zomervakantie was vrij stressvol voor ons als ouders: afscheid van school, huis opruimen, leeghalen, spullen uitzoeken, verhuizers die kwamen, verhuizen naar het huis van een vriendin (en Fons die gewoon doorwerkte in deze periode), spullen verkopen, en toen de verhuizing  hiernaar toe en het wennen hier...
Nee, ik kan niet zeggen dat ik er met een ontspannen gevoel naar terugkijk. Dat gaan we deze keer anders doen. Omdat een groot deel van het salaris nog naar NL gaat ivm ons huis daar, gaan we het erg low budget houden deze vakantie. Gelukkig is dat niet zo moeilijk. Tent in de tuin, rondrijden, eigen kersen plukken in de boomgaarden (PYO ; pluck your own), heuvels in na het eten, picknicken, lunchen op een van de vele wijngaarden,  zwemmen, en gewoon luieren....bijkomen....en spelen met vriendjes.... klinkt goed he!
Fons heeft twee weken vrij in januari, maar voor ons is het al goed om gewoon thuis te zijn en niets te hoeven.
Door de droge warmte die er is , zijn we aan het kijken wanneer wie kan hardlopen. Gisteravond om 20.00 regende het zowaar een beetje en het stormde,maar het was nog steeds 22 graden...Dat is zwaar! En wij zijn niet van die types die om 06.00 gaan hardlopen, hoewel ons dat door meerdere mensen wordt aangeraden, omdat dat de koelste periode van de dag is....maar mijn bed ligt dan echt nog veel te lekker!

In ieder geval willen de kinderen gaan skypen met NL vriendjes en school, verder willen ze in het zwembad en iedere dag een ijsje. Bente wil heel graag naar Wellington (misschien iets voor volgend jaar). Klinkt allemaal erg haalbaar. Maar eerst hebben we over een week kerstmis met kadootjes. In NL hadden we een zolder waar dingen bewaard werden die niet geschikt waren voor kinderogen, maar hier heb ik dat niet. Dus staan er dingen verspreid in de garage en het huis en hoop ik, dat ze het niet vinden (en ik wel straks!!).

Christmas Party (Marja)

Al een paar weken zijn de kerstfeestjes aan de gang. Het is ook de afsluiting van het seizoen en begin van de zomerstop voor veel dingen, dus er is genoeg keus. Voetbal, zwemmen, vrijwillige brandweer, kinderdagverblijf ; wij hadden als enige vakantiepunt de praktijk. Het is vaak in de weekenden, dus die zijn al snel gevuld.

Wij waren zaterdag uitgenodigd voor een christmas lunch.... van 15.00 -19.30.... Nu ben ik niet zo'n ster in tijden, maar wij in Holland hebben dan al gelunchd... Wat was het idee? Moest er nog iets mee? Vaak is het zo, dat er gevraagd wordt om een "plate" mee te nemen. Wel ideaal: iedereen maakt iets en dat deel je met elkaar. Soms wordt er gevraagd om je eigen drank mee te nemen.
Maar goed. Het bleek een bbq te zijn en er was alleen voor de drank en het vlees gezorgd. Dus op vrijdag stond ik al eiersalade te maken, zaterdag was het de beurt aan de brownies en een fruitsalade. stokbroodje erbij, knoflookboter en klaar.

Het feestje was op de bach (spreek uit: betsjh) van een van de dokters: een lapje grond van veel bij nog meer met daarop een vakantiehuisje. Dit alles gesitueerd tussen de bergen aan een rivier.
Niet verkeerd kan ik je zeggen! Met het zweet op mijn rug (want t was die dag 27 graden) gingen we na de lunch weg met kinderen, luiers, drinken, eten voor de jongste, hoeden, zonnebrillen en alles wat zelfgemaakt was. Wat een teamwork, wat een gestroomlijnde actie!

Aangekomen daar waren we toch wel een paar dingetjes vergeten....zwemkleding, zonnebrand, insecten repellent (heeeel belangrijk ivm de vele, vele sandflies hier; dat zijn muggen, waarvan de beten wel een paar weken plezier geven....) en een broodje voor de jongste. Weg was mijn gevoel van supermama.....reality check noemen ze dat geloof ik, maar ik was liever in mijn eigen superwereld gebleven.

Gelukkig waren er genoeg gasten die beter voorbereid heen waren gekomen (maar even voor onze verdediging: zij hadden niet 4 jonge kinderen mee en heel veel lekkere dingen).
We hebben uiteindelijk een heerlijke middag gehad, die als een vakantie duurde.
Voor een indruk kun je naar de foto's kijken hieronder. Als je die al lang zat was, dan hoeft t niet.... ik ben al zuinig geweest, want het aantal foto's wat ik heb gemaakt ligt vele male hoger....

Even een balletje gooien in de voortuin

dat gebouwtje heel ver op de achtergrond is t huisje; Fons staat in de achtertuin

steentjes gooien blijft leuk

en zwemmen kon ook!

Summer time (Marja)

Vandaag vierden we, dat de jongste telg van ons gezin al weer 3 jaar oud is. Gisteren was zijn officiele verjaardag, maar toen hadden we een kerstlunch (daarover meer later).
Er werd wel wat warmte verwacht, dus hadden we de gasten verteld, om zwemkleding mee te nemen (ideaal kan ik je zeggen!!).

Nog steeds zijn we niet gewend aan de warmte en de kracht van de zon. De kiwi-gasten gingen met hoed en zonnebril op meteen in de schaduw zitten, terwijl alle import-kiwi's  de zon even opzochten of zich in het zwembad bevonden.

We hebben al sinds we hier zijn een houten dek, waar we regelmatig op te vinden zijn. Maar vandaag viel het Fons op, dat de spijkers uit het hout staken. Daarop reageerde een van de gasten, dat dat gebeurt door de zon. Door de zon trekt het hut krom en komen de spijkers omhoog. Die moet je regelmatig even vasthameren in de zomer als het mooi weer is. Ik heb even gekeken of ze een grapje maakten, maar ze waren serieus... De echt  goeie deks worden met schroeven vastgemaakt om dit probleem te voorkomen. Echt? Serieus? Maar ja....echt....serieus...

Verder hebben we onze kinderen echt op het neurotische af ingesmeerd met een factor 70+  zonnebrand als ze naar buiten gingen. Maar vandaag is een van onze kinderen (ondanks smeren dus!!) toch bijna verbrand. Dat was dus alleen het ochtendzonnetje tot een uur of 12 he... Nieuwe regel voor de zomervakantie: 's morgens tot een uur of 11 lekker zwemmen, dan binnen aan de lego ofzo, om dan om een uur of 4 's middags weer uit ons hol te komen om nog even veilig te gaan zwemmen.... Nog steeds erg wennen dus...

Vandaag overdag 28 graden, komende nacht  koelt het af tot een graad of 12....vanmiddag kwam de wind op met windvlagen tot wel 60 km/u bij een temp van 24 graden.... Summer time Blenheim Style!

It's a small world (Marja)

We wisten uit eerdere ervaringen al,  dat het echt een kleine wereld is. En gisteren was er weer een voorval, dat ons gevoel onderstreepte.

Fons kreeg een meneer op het spreekuur, met een zeer Nederlands klinkende naam. En inderdaad, deze man leefde al een tijdje hier, maar had een Nederlandse afkomst. Ja, hij kende Fons wel.... van een foto dan. Zijn vader had hem namelijk onlangs een krantenberichtje gestuurd van een Nederlands gezin dat ging emigreren...

Tsja, dat gezin waren wij, de krant was de stad en streek editie van het Noord-Hollands Dagblad en die vader woont in Beverwijk.
It's a small world....

Parent help (Marja)

Ook hier hebben de scholen hulp nodig van ouders als het gaat om activiteiten die georganiseerd worden.  Meestal gaat het dan om vervoer. Ritje naar de bibliotheek, ritje naar Picton...
Nu de school aan de laatste week voor de zomervakantie is begonnen, zijn er nog een paar laatste uitjes geweest. Naar pine vally outdoor  adventure (gaan we in de vakantie nog wel eens heen, dus de foto's houden jullie van ons tegoed). De oudste gaat morgen naar Whites Bay. Een dagje strand met allemaal leuke dingen.
Er zijn bussen geregeld, dus de ouders hoefden niet mee.
Maar later kregen we bericht, of de ouders toch wel mee wilden om te helpen. En afgelopen dinsdag kreeg ik een briefje van de oudste: of er mensen wilden rijden.... Briefje moest woensdag terug zijn, want vrijdag is het tripje al.....

zo ziet het er uit in de reisgids....

en zo is het als het een topdrukke dag is: net zandvoort ;-)

En om een een of andere reden werkt dat toch wel hier. Als er een uitje is, vraag je pas een week (of korter) van te voren wie er allemaal mee kunnen helpen. En voor alle uitjes moeten de ouders schriftelijk toestemming geven dat ze mee mogen. En als je wel besluit om te rijden, moet je verklaren dat je een geldig rijbewijs hebt, dat je auto door de APK heen is en verzekerd is.


Ondertussen zijn de klassen leeggemaakt: alle knutselwerkjes zijn mee naar huis genomen, de boeken zijn opgeruimd. Geen kerstversiering dus in de klassen....gekke tijd hier!

Halve marathon (Marja)

Op 11 mei volgend jaar is de bedoeling dat Fons en ik meedoen aan de halve marathon van Saint Clair. Gisteren zat ik op internet eens te kijken waar ik precies voor aan het trainen ben. Volgens de statistieken zou het me moeten lukken binnen 2 uur en 15 minuten.

ik heb slechtere uitzichten gehad...

Het grootste verschil is, dat vrijwel alles door de wijngaarden gaat en ik dus echt zal moeten trainen om off road te lopen in plaats van op het asfalt wat ik nu doe.

Verder zag ik, dat de langzaamste renner er vorig jaar 3 uur en 40 minuten over had gedaan. Dat geeft de burger moed!
Maar toen ik een beschrijving van de route bekeek, zag ik ook waarom....
Geloof het of niet, maar onderweg zijn er waterpunten. En op een aantal van die waterpunten is er meer dan water wat je kunt drinken.
Zo is er een glaasje wijn, een zalmspiesje en er zijn zelfs sauvignon blanc ijsjes bij een punt te halen!
Dan klinkt 3 uur en 40 minuten ineens niet zo heel lang meer... Je kunt de route ook wandelen of deels joggen en wandelen, misschien zijn de wijntjes meer voor hun.  En gezien mijn laatste ervaring met het drinken en hardlopen tegelijk, denk ik niet, dat er uberhaupt iets van vocht mijn keel bereikt.

Maar goed, ik heb er zin in!

Stoere chick (Marja)

De oudste is weer veilig thuis aangekomen afgelopen vrijdag. Na een midweek vol activiteiten (waarvan giraffen voeren er eentje was, net als slapen in de dierentuin en een speurtocht door heel Wellington), kwam ze bekaf thuis.
De overtocht met de ferry staat er om bekend, dat ze kan  zorgen voor een behoorlijk percentage aan zeezieke passagiers.  En deze retour was daarop geen uitzondering. Op de heenweg waren er 3 leerlingen NIET ziek.... volgens mij heeft niemand het geluk gehad op de terugreis. Kinderen lagen op de grond binnen en buiten, of ze nu pilletjes hadden genomen of niet.

stoere chick of wat?

De oudste heeft het super gedaan. Een kind wat het nog heerlijk vindt bij ons als ouders, nog heel graag tegen ons aankruipt en op school vaak nog om een extra knuffel bedelt, is nu gewoon een week weggeweest. In land waar ze nog nooit eerder was geweest en een week lang alleen maar een taal heeft gesproken, die ze een half jaar terug nog helemaal niet sprak. Met mensen die ze tot 3 maanden terug nog helemaal niet kende en geen zekerheid dat ze opgehaald kon worden binnen een dag als dat nodig zou zijn.

Ik denk, dat ze zich dit allemaal niet heeft beseft, toen ze aan het rondkijken was in het Te Papa museum.
Maar wij zijn er des te meer mee bezig geweest.
Toen we besloten hadden om hier heen te gaan, was een van mijn grootste zorgen, dat  mijn kinderen hier niet zouden kunnen aarden. Dit is wel een van de grootste bewijzen wat mij betreft: het zit wel goed met dat stel van mij hier!

Google tough chick en krijg een kuiken tegen anale kanker.....ik wilde hem jullie niet onthouden!