Kaikoura (Marja)

Vandaag zijn we een dagje naar Kaikoura geweest. Voor de mensen thuis: dat is DE plek waar je naar toe gaat als je met dolfijnen wilt zwemmen, walvissen wilt zien vanuit de zee of vanuit de lucht. Maar omdat ons vakantiegeld niet zo lang duurde als de vakantiedagen, gingen wij een alternatief uitje doen: de kinderboerderij. Zo'n 8 km buiten Kaikoura kun je dus naar een adverture park, lavendel velden en fabrieken, en dus ook naar een kinderboerderij. Er waren lama's, konijntjes, kippen, pauw, ganzen, ezels, enorme hangbuikzwijnen, gewone varkens, geiten, pony's en meer. De kinderen kregen een bakje waar droogvoer in zat. Dat konden ze geven aan de dieren. Het fototoestel hadden we voor de zekerheid maar in de auto laten liggen... Al bleek later, dat hij gewoon in de rugtas zat die we mee hadden... maar in de rugtas was hij dus ook veilig ;-)

En natuurlijk zijn we na dat bezoekje naar Kaikoura zelf gegaan, waar we aan zee hebben geluncht en onderweg nog zeeleeuwen hebben gezien met kleintjes! Op de weg terug hebben we nog een tussenstop gemaakt bij The Store, een leuk cafe met een helicopter in de tuin. Wij staan in dit land nergens meer van te kijken, dus een helicopter als trekpleister verbaasde ons niet.  Hij zag en heel goed onderhouden uit; alsof hij zo weg kon vliegen! De deuren stonden open, dus we hebben onze ogen even goed de kost gegeven.

Op weg naar huis kwam de helicopter ons echter voorbij vliegen........waarschijnlijk hadden de piloten gewoon even geluncht daar.... toch weer verrast geworden!
De weg van Kaikoura naar Blenheim hadden we hiervoor nog maar een keer eerder gereden: dat was op de dag van aankomst in NZ. En eerlijk gezegd, was er niet  veel van blijven hangen. Wel, dat die weg eindeloos duurde... voor mijn gevoel wel 3 uur .Terwijl het "maar" anderhalf uur rijden is.

Wither Hills (Marja)

Op ongeveer 5 km  van ons huis is het Wither Hills Farm park. Dat zijn een aantal flinke heuvels, waar mensen kunnen wandelen, hardlopen of moutain biken. Het is een boerderij waar je overheen gaat. Geen honden toegestaan en je hebt een grote kans, dat je tussen de koeien en schapen doorgaat (inclusief de dingen die ze achterlaten zeg maar). Fons heeft al Mount Vernon beklommen, de upper Quail Track en nog meer routes. Ik heb vorige week voor het eerste de upper Quail gewandeld (wel in mijn hardloop klerer, want we voelden ons heel wat toen we net begonnen....).
De Lower Quail Track rennen Fons en ik regelmatig. Ik loop een stukje, omdat het me te steil is....  Het is een rondje van 5,7 km en er zit een klim in van 150 m. Nu weet ik niet uit mijn hoofd hoe hoog de duinen bij Egmond zijn, maar ik vermoed, dat dit een tikkeltje hoger is.
(Volgens wiki is de hoogste heuvel in Noord-Holland de Schoorlse Nok met een hoogte van 57,0 meter, vers opgezocht!)
Afgelopen week heb ik met de oudste dat rondje gewandeld. Eigenlijk willen we hem een keertje met zijn zessen lopen, dus dit was een voorproefje. Want als we nog niet eens halverwege te horen krijgen dat ze het zat zijn, wordt een loopje van anderhalf uur wel erg lang.
Maar goed, we hebben het gedaan. We hebben niet alleen schapen gezien, maar ook de Quails, konijntjes, roofvogels en een koe of wat!
En we hebben het binnen anderhalf uur gelopen. Nu kan het er mee te maken hebben, dat er donkere wolken aankwamen en ik een beetje begon te jagen. Volgens dochterlief kwam het door het mintie snoepje dat ze halverwegen kreeg. En ze was er van overtuigd, dat de rest dit ook mee kon lopen, als we TWEE snoepjes mee zouden nemen voor onderweg. Tsja, als zij het zegt.....
Deze week zou het iets koeler worden, dus dan gaan we denk ik de gok nemen!

Druk aan het klimmen

Even uitrusten

... en dan weer naar beneden! Daar ligt Blenheim

Uitzicht...

Meer uitzicht.....

Tussen de schapen door; links de regenbui (was achteraf maar een spatje)

Zoiets dus.....

Thuiswedstrijd (Marja)

Vandaag zou het wederom een warme dag worden. Met wat hoge bewolking. Een ideale dag dus , om.... met het treintje van Blenheim te gaan! Twee keer per maand op zondag en in de vakantie iedere dag, is er een treintje dat door Blenheim gaat.  En vanmiddag hebben we er met zijn zessen ingezeten: helemaal leuk! En natuurlijk hebben we weer foto's gemaakt. Dit keer met de telefoon  en niet met ons mooie fototoestel, want die hadden we op een veilig plek thuis opgeborgen (stel je voor dat ie stuk gaat ten slotte... en je wilt ook niet, dat hij te snel slijt...). Hoewel de kwaliteit niet echt super is, krijg je wel een beetje een indruk denk ik!

Maar goed, kijk mee en geniet!

Dit is een museumstuk: alles meer dan 100 jaar draagt die naam...

Langs de opgedroogde rivier richting het centrum

En... we waren niet de enige!

Door een ander deel, langs een rivier waar nog wel water stroomt

Normaal gesproken stroomt hier dus water

Add caption

Cafe Raupo, tussen de palmbomen: aanrader! Bij de P-a-l-m-b-o-m-e-n. dus.. want die groeien hier gewoon

Achter zijn de Wither Hills, waar we regelmatig te vinden zijn

Add caption

Mooie luchten!

Gezelligheid (Marja)

Een goed Engels woord voor gezellig is er niet echt volgens mij. Cosi (knus) komt er echter dicht bij in de buurt. Gisteren hadden we zomaar ineens zo'n dag.
De ochtend begon zoals de afgelopen dagen wel meer het geval was geweest: aankleden, ontbijten , tanden poetsen, zonnebrand op. We gingen eerst naar het luchtvaartmuseum en zijn daarna naarde Honey Company geweest, wat hier achter in de heuvels ligt. Wat een waanzinnig mooie omgeving zeg! Ik had wel foto's willen maken, ware het niet, dat er wederom een straffe wind stond en ik al moeite had om mijn eigen spullen bij mij te houden ( oh, ja, en iets met ook de kinderen en zo...).
We hebben in het piepkleine winkeltje allemaal soorten honing geproefd. Maar daarover  later meer.
En toen we thuis zaten aan de thee, overviel het gevoel ons gewoon ineens.
Gezelligheid! Knusheid! Dat gevoel wat je inde winter hebt, met de kaarsjes aan enzo.... ineens was het helemaal in NZ!
Maar wat had er nu voor gezorgd, dat wij met dit gelukzaligmakende gevoel aan tafel zaten?
En na even nadenken wisten we het: de regen.
Na weken van droogte, wind, meer zon, stormen en hete fohnwinden, was en nu een windstilte met regen...

Omdat hier de daken allemaal over de huizen heen hangen, blijven de ramen lang schoon en vaak droog als het regent en niet te veel wind staat ( hier de stem van een gelukkige huisvrouw: het scheelt ECHT in ramen lappen!).
Nu was het nog warm, dus de ramen stonden open. Er stond geen wind. Door de manier van bouwen (lees: alles begane grond en weinig isolatie) hoorden we de regen gezellig op het (golfplaten)dak kletteren.
Het was zo'n regen die bij het vakantiegevoel hoort. Maar dan de vakantie die je als kind beleefd, niet als je zelf kinderen hebt die dan dus de tent niet uitgaan of de tent helemaal vies maken...
Zo'n vakantiegevoel, dat de weken vrij eindeloos duren en je alles kunt doen wat je wilt en dan NOG heb je weken vrij.....
Dat gevoel had ik, maar dna in een mooi huis met alle gemakken.
Geluk.... dat is denk ik een nog beter woord dan gezellig, denk ik. Puur geluk, en ik had het net uitgepakt!
Maar ik besef me wel, dat dit alleen kon, omdat we al een tijdje op de regen zaten te wachten. Want als ik voor de zoveelste keer doorweekt thuiskwam van school en mijn kleren nog niet eens goed droog waren  als ik ze weer moest halen, was dat "geluk" heel snel vervangen door een woord waar ook een "u" in zit... zo zie je maar, het zijn de kleine dingen die het doen in het leven!

was het maar zo makkelijk!!

Dieven (Marja)

Ik had ze al gezien, vanuit de verte. Een paar keer, niet aldoor. Maar daardoor ik wist dus ook niet, waar ik mee te maken zou krijgen.
En vandaag heb ik de trieste gevolgen van hun diefstal in zijn volle aanwezigheid moeten aanvaarden.
Van alle rijpe perziken, is er niet eentje meer heel.
Eergisteren zag ik ze hangen bij ons in de tuin. We  hadden ze al op de lokale markt gehad en wisten dus, hoe heerlijk ze smaken (ja, ook met schil). Gisteren was ik er niet aan toe gekomen om ze te plukken (dat moet nl met een ladder) en vandaag zijn ze dus allemaal opgegeten. Keurig om de pit heen.
En degene die niet aangevreten zijn, zijn ook nog niet rijp. Het voelde voor mij echt, alsof er allemaal lekker snoepjes afgepakt zijn, wat had ik er de balen over in zeg!
Hier moest een oplossing voor komen, en snel!
Ik zie het niet zitten, om als een malloot door de tuin te rennen  als  een levende vogelverschrikker  als ik eerlijk ben.
Maar dat fruit ziet er zooooo lekker uit! De peren groeien goed, net als de appels (maar daar zijn de wormen ook al dol op, heb ik gezien).
Wat nu? De bomen zijn te groot om er netten overheen te gooien en alle vogels afschieten met een buks zal in het begin echt wel lollig zijn, maar dan zit ik weer met al die stoffelijke overschotten waar we van af moeten. Bovendien ligt het huis van de buurvrouw in de schiet richting en ik heb nog nooit een geweer afgeschoten (geen idee of je met een luchtbucks door enkel glas heen komt, maar met mijn geluk en handigheid moet dat geen enkel probleem zijn)...

Misschien moet ik een tarief bedenken, waarvoor ik de kinderen kan inzetten als vogelverschrikker. De geluidsfactor hebben ze al mee, de bewegingfactor ook. Als ik een schema opstel , dan kunnen ze een hele dag en een deel van de avond wel volmaken. Hmmm.... klinkt als een plan.... en als er dan ook nog eens een keer een vriendinnetje komt spelen, hebben we helemaal ruimte in het rooster. Natuurlijk kunnen we dan niet meer een dagje weg, maar je moet wat over hebben voor ultra biologisch fruit uit eigen tuin, nietwaar? Klinkt als een waterdicht plan zeg ik je!

Vliegtuigen kijken (Marja)

Blenheim heeft twee vliegvelden. Een commercieel vliegveld, waar ook de postvliegtuigen landen en de luchtmacht gebruik van maakt. Het andere vliegveld is kleiner en heet Omaka airport. Daar is een museum met oude vliegtuigen uit de eerste en tweede wereld oorlog. Een aantal van deze vliegtuigen komen uit de prive collectie van Peter Jackson. Sommige vliegtuigen staan midden in een setting, compleet met modder,/sneeuw, poppen, bomen , auto's noem maar op. En die zijn weer gemaakt door de Weta studio's, waar de special effects voor een groot deel zijn gemaakt van de Lord of the Rings films. En die studio staat in Wellington.

Eens per twee jaar is er met pasen een luchtshow, waar een aantal van deze vliegtuigen nog vliegen en stunts worden gedaan. Dat is dit jaar, dus daar gaan we heen!

Het was een mooi museum, erg professioneel en een beetje on-kiwi voor ons idee. We zijn zo gewend geraakt aan de kiwi-vindingrijkheid, dat dit helemaal een beetje vreemd was. En met 4 kinderen rondlopen op een plek, waar de meeste mensen stil zijn, is misschien niet het meest briljante plan geweest van ons. Maar ja, als je het niet probeert.... Volgende uitje wordt weer wat kind vriendelijker!

Dagje uit! (Marja)

Vandaag was de eerste dag van de vakantie van Fons en we zijn meteen maar op pad gegaan. Hier in de Marlborough kun je met dolfijnen zwemmen of gewoon om te kijken. De minimumleeftijd is 8 jaar, maar omdat alles nogal overweldigend is, werd ons verteld, dat een leeftijd van 10 jaar beter is. Dus deze houden we nog even op ons verlanglijstje.

Maar goed, om 8.30 stonden we klaar in Picton, waarvandaan de boot zou vertrekken. De kans was, dat we 4 verschillende soorten dolfijnen zouden kunnen spotten, maar "helaas" hebben we maar een enorme goep met bottlenose dolfijnen gezien. Dat is de enige soort, waarmee gezwommen kan worden. Ze worden tot wel 5 meter groot, dus ik kan me indenken, dat het behoorlijk indrukwekkend is als je in het water ligt en zo'n wild dier komt op je afzwemmen.

Zowel de kinderen als wij hebben een fan-tas-tische ochtend gehad: de zon scheen, er stond een klein windje, we hebben dolfijnen gespot!
Op de terugreis hebben we een touristische route genomen van Picton naar Havelock. Die gaat langs via de heuvels langs de sounds, waardoor je een waanzinnig uitzicht hebt op het water, de baaien waar gezwommen wordt en de mensen hun bootjes/schepen te water  laten.  Zucht.....

Hier onder is een hele, hele kleine selectie van de foto's die we hebben genomen!

Uitzicht op Queen Charlotte Sound

Moeder en kind

Dolfijnen vinden het leuk om in de boeggolven van boten mee te varen

en nog een!

Over Queen Charlotte Drive naar Havelock

Genieten van het uitzicht

Strandje

Zwemmen in het water...

Nou, en dan zou ik zoiets wel willen hebben....