De eerste barstjes en rashes (Marja)

De eerste barsten zijn aangekomen in ons verblijf hier.  Letterlijk dan he.... Ik heb in mijn nek en op mijn nek/halsgebied iets wat op eczeem (rash) lijkt. Maar waar komt dat van? Ik heb het al eerder in NZ gehad. Toen dachten we aan een allergische reactie  op een van de bomen. We hadden op een mooie, warme dag gesleept met takken en een dag later had ik uitslag en jeuk. Uiteindelijk heb ik er corticosteroiden opgesmeerd en kalmeerde mijn huid. Iemand zei, dat het misschien hitte uitslag was. De blanke europeanen komen uit een koud klimaat, smeren factor 70+ op hun huid (wat moet hier, anders verbrand je wara je bij staat). Maar de huid kan door de vette zonnebrand zijn warmte niet kwijt en je krijgt uitslag. Oplossing: een andere zonnebrand (maar factor 30, dus erg vaak smeren) op alcohol basis. Vol goede moed smeerde ik me weer in, maar op de eerste de beste warme dag zat ik weer onder, maar nu deden ook mijn onderarmen mee... En ik had al vaker in korte mouwen gerend, dus wat was dit? Een van de oudere kiwi dokters wist het niet, net als zijn collega's (leuk, ik heb altijd al een medisch raadsel willen zijn, maar dan zonder jeuk...). Een van de andere ideeen was, dat door de droge lucht mijn huid uitgedroogd was en daardoor uitslag had ontwikkeld. Hmmm..... dan was die zonnebrand op alcoholbasis misschien toch ook niet zo'n goed idee.... Oplossing nr 2: een pot healthE fatty cream en smeren maar!

Het komt in potten van 500 gr, dus ik kan voorlopig even vooruit!

De lucht is  hier inderdaad wel  erg droog. Ik ben normaal alleen statisch midden in de winter, als het vriest in NL. Maar dat heb ik hier op dit moment ook. De was is hier met een uurtje buitenhangen echt kurkdroog en we hebben al een tijd geen regen gehad.

En nu? Nu ben ik maar begonnen met corticosterioden op mijn armen en die houd ik bedekt met kleding, zodat ik er even geen zonnebrandcreme op hoef te smeren. En aangezien het vandaag 28 graden was, zijn lange mouwen nou niet echt iets waar ik plezier van had vandaag. En ik zit veel  binnen. Mijn nek en hals zijn nog niet echt opgeknapt, maar ik zie het niet zitten om iedere maand een kuurtje corticosterioden op mijn huid te smeren. Dus maar even doorgaan met die fatty cream en hopen dat het minder gaat worden....

Vol verwachting kijk ik naar het weerbericht  in de hoop, een paar dagen regen en lage temperaturen te zien (nooit geweten dat ik daar naar kon uitkijken, maar alles is leuk als het met mate is...). Helaas voor mij: meer zon met meer zon en hier en daar een temperatuur die lager is dan 22 graden.

Zelfs een speurtocht op internet door diverse mensen heeft me geen oplossing gebracht. Dus nu ben ik zelf maar aan het brainstormen hoe ik hier in hemelsnaam de zomer door ga komen. Want ik denk dat ik erg blij ben als ik hele dagen onder water in het zwembad verblijf, maar ik kan nu al allemaal praktische bezwaren bedenken.
Misschien is zo'n burka niet zo'n slecht idee; maar dan wel eentje met een zonnefactor erin, anders heb ik er nog niets aan!

Marlborough run (Marja)

Vanmorgen om 7.30 uur was het zo ver: met startnummer 2067 op mijn shirt gespeld stond ik klaar om te gaan starten met mijn 10 km run. Ik wist dat er geen pr in zou zitten vanwege de heuvel die er in het parcours zit (gewone weg, alles asfalt, maar toch.... een steile heuvel remt toch af).
Ik had al vaker 10 km gelopen en wist ook, dat ik absoluut niet de snelste zou zijn gezien de uitslagen van vorig jaar. Wees eerlijk, 10 km hardlopen in 30 minuten; ga dan een halve marathon lopen!
Maar goed, ik was ruim voor de wekker wakker....zenuwen....enorme zenuwen....

Fris als een hoentje om 7.00 uur...

Ik had gehoord, dat het helpt om iemand op te zoeken die ietsje sneller rent dan jijzelf. Dat had ik in mijn oren geknoopt, dus ik vond al snel iemand bij wie ik kon aanhaken. Maar die besloot opeens, om een stuk te gaan wandelen! Nu waren er niet zoveel deelnemers, dat ik gewoon een ander groepje kond vinden. Het duurde ook even, voordat ik in mijn ritme kwam. Er was ook zoveel te zien! Geen toeschouwers langs de kant van de weg, maar bijvoorbeeld wel iemand die bij het waterpunt op 5 km een doedelzak aan het bespelen was (het is mij tot nu toe geheel een raadsel wat een doedelzakspeler daar te zoeken had, maar goed.... dit is NZ he...). Ik had dorst en al heel vaak op tv gezien, dat die sporters een bekertje water naar binnen goten tijdens het lopen en dan het bekertje weggooide. Dat deed ik dus ook. Althans, dat was de bedoeling.... maar als je al door je mond aan het ademen bent omdat het rennen al moeite kost, dan gaat drinken tijdens het hardlopen ook niet. Ik verslikte me en driekwart van het water belandde over mijn shirt en gezicht (dat was wel lekker, maar niet de bedoeling). De organisatie had gevraagd, of de bekertjes aub in de afvalbakken gegooid konden worden dus dat deed vrijwel iedereen.

Het laatste stukje renden de deelnemers door de wijngaard en na 1:06:06 rende ik over de finish. Ik ben als 89e geeindigd van de vrouwen (144 deelneemsters in totaal) op de 10 km.

Finish in zicht en nog steeds lachen!

En nu heb ik toch wel de smaak te pakken.... er ligt een trainings schema klaar en als alles gaat zoals ik hoop, rennen Fons en ik in mei 2013 de halve marathon van Saint Clair, dwars door de wijngaarden heen.... we zoeken alleen nog iemand die die dag kan en wil oppassen op 4 schatjes van kinderen....

Met de echtgenotes van de mannen die de Molesworth hebben gerend: Daan en Jan

Maori (Marja)

Hier in NZ is er steeds meer een bewustwording op gang aan het komen over de Maori cultuur. Vroeger was het een duidelijke minderheid , inclusief rascisme. Dat wordt nu wel beter, maar door onwetendheid van de pakeha (blanken), zijn er nog steeds situaties die onbedoeld erg kwetsend zijn voor beide partijen.
Zo is de begroeting zeer belangrijk voor de Maori. Zo belangrijk zelfs, dat als dat niet gebeurt, mensen niets kunnen zeggen. Dat is lastig als ze op een vergadering zitten, of bij de dokter om geholpen te worden. Het hoeft geen uitgebreide groet te zijn, een gewone "hi, how are you?" is voldoende.

In het basisonderwijs gebruiken ze veel maori woorden, hebben ze een maori koor (kapa haka choir) en op kindy worden de tamariki (kinderen) gedag gezongen als ze naar huis gaan (ka kite ano: we zien je weer). Een Whanau is een gezin en een hongi is een traditionele maori groet. Met de neus tegen elkaar aan.

Ziet er mooi uit vind ik...

De oudste kan al tot 20 tellen in het Maori en toen leek het het mij wel een goed idee, om ook Maori te leren (ik wil niet helemaal overschaduwd worden door mijn kinderen, hoewel ik ergns al het gevoel heb, dat ik te laat ben....). Helemaal leuk! Fons had een app gevonden (laat dat soort dingen maar aan hem over), dus wij zaten weer eens ouderwets te papegaaien. Omdat het Maori een rollende r heeft, zijn wij Nederlanders goed in de uitspraak en staan daar ook wel bekend om (ook om de beroerde Engelse uitspraak, maar dat is een ander verhaal). Het is ene taal die op geen enkele manier lijkt op een voor mij bekende taal, dus dit zou wel een harde dobber worden.

Op zich zag ik het wel zitten, totdat ik op een kalender zag, hoe de maand april geschreven wordt: Paengawhawha... juni is pipiri, wat ik wel weer leuk vind. Maart is Poututerangi.
En omdat ik er nu toch lekker inzit, hier de dagen van de week:
maandag: Rahina .Dinsdag:Ratu. Woensdag: Raapa. Donderdag: Rapare. Vrijdag: Ramere. Zaterdag : Rahoroi. Zondag: Ratapu.

Als toegift de nummers van 1 tot 10. Maar ik denk, dat het Maori dan voor mij wel klaar is. Ik hou me liever bezig met mijn tamariki op Ratapu!

Let op: de uitspraak is op zijn Engels! Ga met je NL uitspraak, de u als oe en je zit goed!

new zealand calling holland ( Fons )

hoi luitjes,

Ik wilde even laten weten dat ik het onwijs leuk vind dat jullie reacties geven op de stukjes die we schrijven maar er is een probleem. Ik ben zo gewend aan smsjes en imeesages en whatsapps en email dat als ik een reactie op de blog lees, ik meteen enthousiast wil terugschrijven....maar dat kan ik niet via de blog...

Dus via deze weg, onwijs bedankt voor jullie leuke en lieve berichtjes ( berichtjes over apple apparatuur, drinkflesjes, mederenners, en huishoudelijke mededelingen van allerlei... ) . Ik hoor met veel plezier terug van jullie.

liefs,

fons

Schoolzwemmen (Marja)

Springlands Primary School heeft niet alleen een groot grasveld, een voetbalveld, twee speeltuinen, een groentetuin, een native garden en een schoolplein, maar ook een eigen zwembad op het terrein (stel je voor de da kinderen zich eens zouden vervelen..)
En vanaf deze week wordt er schoolzwemmen gegeven. Soms is dat heerlijk (maandag was het 28 graden), maar onder het mom van : toughen up, wordt er ook gezwommen als het 16 graden is buiten (dat is iets, wat ik de kids nog niet heb verteld...).

Ik ben niet helemaal wijs geworden uit wat er nu precies gedaan wordt, maar ze vinden het allemaal erg leuk om te doen en dat is het belangrijkste denk ik ( ik heb ze trouwens ook niet verteld, dat het vrijdag 15 graden gaat worden en dat er weer nachtvorst komt....).

Het aller-allerleukste vindt de oudste, is dat de seniors (jaar 5 en 6) in de lunchpauze zelf het zwembad in mogen voor een frisse duik!
Allemaal geweldig. Maar wat houdt dat voor mij als moeder in: zwemkleding dagelijks uitspoelen,  extra wasbeurten voor de meiden (haren klitten erg van chloor), zeer hongerige , moeie en sjaggo kids uit school. Dus tussen 15.30 -16.15 is het superspits in huize Captijn. Kids spullen laten opruimen, eten en drinken klaarmaken, bloedsuikers zo snel mogelijk weer naar een acceptabele hoogte krijgen en dan kopje zwemkleding onder handen nemen. Ondertussen nog verhalen aanhoren over wat er wanneer met wie waar gebeurd is en eventuele vriendjes wegbrengen/eigen kroost ophalen. en dan is het weer tijd voor het avondeten, want zo'n afternoon tea (crackers met kaas, veel fruit, koekje als toetje) vult eigenlijk  te weinig om het tot 18.00 uit te houden. Wat doen ze hier met die kinderen?


Hoe moe ze ook uit school komen, ze zijn wel blij. Een van de kinderen wil niet terug naar haar school in NL, maar wil wel, dat alle juffen, meester(s) en leerlingen hierheen komen om dan in het NL les te krijgen. Klinkt mij als een realistisch plan in de oren , dus ik denk, dat in snel de school ga bellen om wat data voor vergaderingen te plannen. En ik denk, dat we elkaar dan halverwege ergens moeten ontmoeten (mijn voorkeur gaat uit naar fiji, hoewel dat niet helemaal halverwege ligt. Maar ik denk, dat de juffen van school daar niet echt moeilijk over zullen doen). 
En we moeten natuurlijk ook ouders hebben die meedenken... Iemand interesse in deze commissie?

Televisie (Marja)

Wij hebben vanuit NL onze tv meegenomen. Even een omvormertje gebruiken bij de stekkers, maar dat zou ons heel wat geld besparen.  Bovendien hebben we een van de eerste tv's met een flatscreen...klein, een LD in plaats van een HD screen ... zo eentje waar je gelukkig wel een afstandsbediening bij krijgt! Maar omdat we het idee hadden, dat er maar weinig mensen op marktplaast interesse zouden tonen voor ons trouwe apparaat, mocht ie dus mee de container in.

zo een, maar dan veel kleiner en ouder...

We ontvangen hier tv nog met een antenne. Dat is ook niet HD, gewoon kanaal en twee, weer twee en drie (maar die sneeuwt behoorlijk). We hadden er evengoed plezier van, tot we onze eigen tv weer neerzette.
Want die doet het niet! Waarschijnlijk heeft het iets met de frequentie , maar hij pakt geen enkel signaal meer op. Later hoorden we van andere mensen die uit Europa komen, dat ze hetzelfde probleem hebben. Dus nu is hij alleen maar goed om dvd's op te kijken (en dan alleen degene die we hebben meegenomen, vanwege de verschillende regio's...) en voor de kinderen om de xbox op te spelen.

Ik was wel een beetje verdrietig, want ook al hebben we niet veel kanalen, een beetje zappen vond ik toch wel leuk (ook al was ik erg snel klaar hier). En van de week hebben we gehoord, dat de uitzending via de antenne er helemaal uitgaat. Ik weet niet of dat voor heel NZ geldt, maar hier gaat het niet lang meet duren voordat we aan een schotel moeten als we nog tv willen kijken. Maar dan kunnen we wel beschikken over wel 8 kanalen wat ik heb begrepen.

En dan kun je nog uit je dak gaan met een digitaal pakket van Sky of Freeview. Dan kun je zelfs France2 ontvangen!
Maar goed, tot die tijd doen we het wel met de dvd van Dora of het internet op de laptop... Lang leve de breedband van Orcon!

Sinterklaas (Marja)

Tsja..... dat was een vraag van de kinderen nog voordat we weggingen.... hoe dat nou zou gaan met Sinterklaas...
We zijn heel eerlijk geweest tegen ze: Sinterklaas komt speciaal naar NL om zijn verjaardag te vieren en gaat dan weer naar huis in Spanje. Hij komt dus niet in NZ.
Dat was wel even slikken, maar hier hadden we al wat op gevonden. In NZ krijgen de kinderen kadootjes onder de kerstboom, dus dat gaan we dit jaar ook voor onze kinderen doen.

Hier in NZ komt de kerstman. Bij sommige kinderen komt hij om kadootjes te stoppen in een grote sok die je aan bed of bij de schoorsteen hangt op kerstavond. Soms geeft hij een groot kado onder de kerstboom... en soms geeft hij, net als sinterklaas, een heleboel kadootjes (maar dan  onder de kerstboom ).

We moeten nu nog even een manier bedenken om met de kerstman in contact te komen om hem te vragen, of hij volgend jaar voor onze kinderen ook kadootjes mee wil nemen vanaf de noorpool. Maar dat is iets voor volgend jaar om zorgen over te maken.

Zoonlief was om.... maar hij wist wel, dat wij graag terug zouden willen naar NL. Want daar zorgde de Sint voor de kadootjes, terwijl wij hier alles moesten kopen en dus erg duur uit waren dit jaar!
Ik smolt helemaal.......zoooo lief!

En omdat ze vanwege het weer helemaal geen associaties hebben met kerst of de sint en niets ze daar aan herinnert, hebben wij een redelijk stressvrije rijd op dit moment kan ik jullie zeggen. WEl wil ik alle ouders met kleine kinderen in NL even een hart onder de riem steken voor de komende tijd. Ik weet hoe het is met springende kinderen, die druk zijn, bang en uitgelaten tegelijk... Het gaat over en over een maand is de kortste dag bij jullie alweer achter de rug en zullen de dagen langer worden! Even volhouden! En dan is dit uiteindelijk waar jullie weer naar toe gaan:

Nou ja, misschien niet precies dit plaatjes, maar het gaat even om het gevoel. Dit gevoel dus....eerst nog even door deze maanden heen, dan komt het goed!