woensdag 19 december 2012

Kerst op kindy (Marja)

Dinsdag was het kerstfeest op kindy. En de kerstman zou komen. Ik heb van te voren de jongste telg maar even verteld wat er zou gaan gebeuren, maar ik had niet de indruk, dat hij het snapte. Waar in NL er nieuwsuitzendigen zijn over Sinterklaas, verhalen, schoolbezoeken, tv-shows en wat meer, is hier maar weinig wat je doet herinneren aan t feit dat Santa komt.  Eigenlijk is het versieren van de etalages het enige. Misschien is er wel wat op de tv, maar onze tv doet het hier niet en we toen hij het nog deed, hadden we maar 3 kanalen. Scheelt wel wat stress kan ik je zeggen.
En dat zei een van de juffen ook: het is al spannend genoeg voor de kleintjes, erger hoeft het niet te worden. Het versieren van de etalages is al heftig genoeg, net als de gedachte aan kerstavond....

En toen kwam Santa. Ik was voorbereid op huilende kinderen, kinderen die niet heen wilden gaan, of die geen kadootje wilden. Maar niets van dat alles. De beste man vertelde wat, de kinderen werden een voor een naar voren geroepen (en gingen daarna weer keurig in stilte hun kadootje uitpakken), bleven stil zitten tot het laatste kadootje was uitgepakt, zongen nog een kerstliedje en gingen verder tot de orde van de dag. Best wel een anticlimax als je een doemscenario voor ogen hebt...

niks liedje zingen, gewoon je kado scoren en weer weg!



De orde van de dag bestond dit keer uit een afternoon tea vanuit kindy zelf (normaal moeten de kids zelf wat meenemen). De kinderen kregen iets lekkers op een bordje (oa marshmellows, fruit, chips en koek), de ouders was gevraagd om de bekende plate mee te nemen. Mijn hemel, iedereen was echt uit zijn dak gegaan! Fruit in chocolade gedipt, slices, muffins, koekjes, vanillesticks, mellowpuffs, merengues, soesjes, en nog veel, veel meer..Veel was er zelf gebakken (zoals een lollycake: een chocoladecake met marshmellows erin....verzin t maar...). En iedereen had zoiets van: ja, maar dit heb je alleen met kerst, dus we nemen het ervan. Dat was ik ergens wel met ze eens, maar dan in de winter, waar het heerlijk is om de volle en vette produkten te eten. Maar in de warmte heb ik meer behoefte aan iets lichters. Gelukkig hadden weinig ouders daar last van en ging vrijwel de gehele tafel leeg. (Iedereen bleef ook in de buurt van de tafel staan, zodat er niet ver gelopen hoefde te worden voor een volgende ronde). Al met al een hele ervaring.

Maar wel eentje , die een stuk ontspannener was dan ik gewend ben. Dus die kan weer van mijn ervaringen-lijstje: check!



dinsdag 18 december 2012

Einde schooljaar (Marja)

Het begin van de vakantie betekent dus einde van het schooljaar. Dat was weer even anders dan gewend. Op de laatste dag van school krijgen de kinderen hun rapport mee. Die dag zijn ze ook kennis gaan maken in hun klas van volgend jaar en de leerkracht van volgend schooljaar. Er is geen 10 minuten gesprek meer; die zijn in term 1 en begin term 3. De kinderen worden wel getoetst, maar ze gaan toch allemaal over, dus het is alleen voor de leraren handig. Zo weten ze waar de kinderen volgend jaar instromen en op welke gebieden ze extra aandacht nodig hebben. Voor het eerst hebben onze kinderen een rapport die anders is dan gewend. In NL deden ze het erg aardig en zaten ze boven het gemiddelde. Hier scoren ze op sommige gebieden onder de NZ standaarden, maar op sommige gebieden scoren ze al gemiddeld of zelfs erboven!

In de rapporten hebben de leerkrachten een stukje over de kinderen geschreven. We kunnen zien, dat ze zich hier net zo gedragen als in NL; iets wat me erg blij maakt! Kennelijk voelen ze zich zo thuis, dat ze zichzelf kunnen zijn in de klas. En gezien het feit dat ze allemaal een half jaar hebben overgeslagen, doen ze het erg aardig.

In NL kregen we een week voor de vakantie een lijst mee met waar wie geplaatst was, bij welke leerkracht en met welke vriendjes. Daar was altijd een heel gedoe over en er gingen regelmatig ouders naar de directie om te vragen of een andere klas mogelijk was.
Dat is hier allemaal niet aan de orde. De klassen worden bewust ieder jaar gehusseld, zodat kinderen veel nieuwe vriendschappen op kunnen doen. In een brief van school stond, dat de directie bewust is van het feit, dat sommige kinderen het moeilijk kunnen hebben hiermee. Maar er werd aan de ouders gevraagd, om een positieve houding te hebben hierover, omdat dat ook weer afgeeft op de kinderen.

Misschien dat de kiwi's daarom zulke wereldreizigers zijn en makkelijk verhuizen , ook in eigen land. Als je van jongs af aan al meekrijgt dat je overal mogelijkheden hebt om nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe vriendschappen te sluiten en je overal thuis te voelen, ga je misschien wel makkelijker op avontuur en kun je makkelijker dingen loslaten. Of zou je juist moeilijker ergens aarden en honkvast zijn?  En zou er iets van onrust zijn bij de kiwi's, omdat ze zo zijn opgevoed; niets is voor altijd....
Of zijn wij in NL misschien te gehecht aan iets wat we als onze  veiligheid beschouwen?
 

In de herkansing (Marja)

Het is zover: de tweede zomervakantie van dit jaar voor de kinderen is van start gegaan. De jongste moet nog naar kindy vanmiddag, maar dan is het vrij voor een aantal weken!
De vorige zomervakantie was vrij stressvol voor ons als ouders: afscheid van school, huis opruimen, leeghalen, spullen uitzoeken, verhuizers die kwamen, verhuizen naar het huis van een vriendin (en Fons die gewoon doorwerkte in deze periode), spullen verkopen, en toen de verhuizing  hiernaar toe en het wennen hier...
Nee, ik kan niet zeggen dat ik er met een ontspannen gevoel naar terugkijk. Dat gaan we deze keer anders doen. Omdat een groot deel van het salaris nog naar NL gaat ivm ons huis daar, gaan we het erg low budget houden deze vakantie. Gelukkig is dat niet zo moeilijk. Tent in de tuin, rondrijden, eigen kersen plukken in de boomgaarden (PYO ; pluck your own), heuvels in na het eten, picknicken, lunchen op een van de vele wijngaarden,  zwemmen, en gewoon luieren....bijkomen....en spelen met vriendjes.... klinkt goed he!
Fons heeft twee weken vrij in januari, maar voor ons is het al goed om gewoon thuis te zijn en niets te hoeven.
Door de droge warmte die er is , zijn we aan het kijken wanneer wie kan hardlopen. Gisteravond om 20.00 regende het zowaar een beetje en het stormde,maar het was nog steeds 22 graden...Dat is zwaar! En wij zijn niet van die types die om 06.00 gaan hardlopen, hoewel ons dat door meerdere mensen wordt aangeraden, omdat dat de koelste periode van de dag is....maar mijn bed ligt dan echt nog veel te lekker!

In ieder geval willen de kinderen gaan skypen met NL vriendjes en school, verder willen ze in het zwembad en iedere dag een ijsje. Bente wil heel graag naar Wellington (misschien iets voor volgend jaar). Klinkt allemaal erg haalbaar. Maar eerst hebben we over een week kerstmis met kadootjes. In NL hadden we een zolder waar dingen bewaard werden die niet geschikt waren voor kinderogen, maar hier heb ik dat niet. Dus staan er dingen verspreid in de garage en het huis en hoop ik, dat ze het niet vinden (en ik wel straks!!).

maandag 17 december 2012

Christmas Party (Marja)

Al een paar weken zijn de kerstfeestjes aan de gang. Het is ook de afsluiting van het seizoen en begin van de zomerstop voor veel dingen, dus er is genoeg keus. Voetbal, zwemmen, vrijwillige brandweer, kinderdagverblijf ; wij hadden als enige vakantiepunt de praktijk. Het is vaak in de weekenden, dus die zijn al snel gevuld.

Wij waren zaterdag uitgenodigd voor een christmas lunch.... van 15.00 -19.30.... Nu ben ik niet zo'n ster in tijden, maar wij in Holland hebben dan al gelunchd... Wat was het idee? Moest er nog iets mee? Vaak is het zo, dat er gevraagd wordt om een "plate" mee te nemen. Wel ideaal: iedereen maakt iets en dat deel je met elkaar. Soms wordt er gevraagd om je eigen drank mee te nemen.
Maar goed. Het bleek een bbq te zijn en er was alleen voor de drank en het vlees gezorgd. Dus op vrijdag stond ik al eiersalade te maken, zaterdag was het de beurt aan de brownies en een fruitsalade. stokbroodje erbij, knoflookboter en klaar.

Het feestje was op de bach (spreek uit: betsjh) van een van de dokters: een lapje grond van veel bij nog meer met daarop een vakantiehuisje. Dit alles gesitueerd tussen de bergen aan een rivier.
Niet verkeerd kan ik je zeggen! Met het zweet op mijn rug (want t was die dag 27 graden) gingen we na de lunch weg met kinderen, luiers, drinken, eten voor de jongste, hoeden, zonnebrillen en alles wat zelfgemaakt was. Wat een teamwork, wat een gestroomlijnde actie!

Aangekomen daar waren we toch wel een paar dingetjes vergeten....zwemkleding, zonnebrand, insecten repellent (heeeel belangrijk ivm de vele, vele sandflies hier; dat zijn muggen, waarvan de beten wel een paar weken plezier geven....) en een broodje voor de jongste. Weg was mijn gevoel van supermama.....reality check noemen ze dat geloof ik, maar ik was liever in mijn eigen superwereld gebleven.

Gelukkig waren er genoeg gasten die beter voorbereid heen waren gekomen (maar even voor onze verdediging: zij hadden niet 4 jonge kinderen mee en heel veel lekkere dingen).
We hebben uiteindelijk een heerlijke middag gehad, die als een vakantie duurde.
Voor een indruk kun je naar de foto's kijken hieronder. Als je die al lang zat was, dan hoeft t niet.... ik ben al zuinig geweest, want het aantal foto's wat ik heb gemaakt ligt vele male hoger....

Even een balletje gooien in de voortuin

dat gebouwtje heel ver op de achtergrond is t huisje; Fons staat in de achtertuin

steentjes gooien blijft leuk

en zwemmen kon ook!





zondag 16 december 2012

Summer time (Marja)

Vandaag vierden we, dat de jongste telg van ons gezin al weer 3 jaar oud is. Gisteren was zijn officiele verjaardag, maar toen hadden we een kerstlunch (daarover meer later).
Er werd wel wat warmte verwacht, dus hadden we de gasten verteld, om zwemkleding mee te nemen (ideaal kan ik je zeggen!!).

Nog steeds zijn we niet gewend aan de warmte en de kracht van de zon. De kiwi-gasten gingen met hoed en zonnebril op meteen in de schaduw zitten, terwijl alle import-kiwi's  de zon even opzochten of zich in het zwembad bevonden.

We hebben al sinds we hier zijn een houten dek, waar we regelmatig op te vinden zijn. Maar vandaag viel het Fons op, dat de spijkers uit het hout staken. Daarop reageerde een van de gasten, dat dat gebeurt door de zon. Door de zon trekt het hut krom en komen de spijkers omhoog. Die moet je regelmatig even vasthameren in de zomer als het mooi weer is. Ik heb even gekeken of ze een grapje maakten, maar ze waren serieus... De echt  goeie deks worden met schroeven vastgemaakt om dit probleem te voorkomen. Echt? Serieus? Maar ja....echt....serieus...

Verder hebben we onze kinderen echt op het neurotische af ingesmeerd met een factor 70+  zonnebrand als ze naar buiten gingen. Maar vandaag is een van onze kinderen (ondanks smeren dus!!) toch bijna verbrand. Dat was dus alleen het ochtendzonnetje tot een uur of 12 he... Nieuwe regel voor de zomervakantie: 's morgens tot een uur of 11 lekker zwemmen, dan binnen aan de lego ofzo, om dan om een uur of 4 's middags weer uit ons hol te komen om nog even veilig te gaan zwemmen.... Nog steeds erg wennen dus...

Vandaag overdag 28 graden, komende nacht  koelt het af tot een graad of 12....vanmiddag kwam de wind op met windvlagen tot wel 60 km/u bij een temp van 24 graden.... Summer time Blenheim Style!

zaterdag 15 december 2012

It's a small world (Marja)

We wisten uit eerdere ervaringen al,  dat het echt een kleine wereld is. En gisteren was er weer een voorval, dat ons gevoel onderstreepte.

Fons kreeg een meneer op het spreekuur, met een zeer Nederlands klinkende naam. En inderdaad, deze man leefde al een tijdje hier, maar had een Nederlandse afkomst. Ja, hij kende Fons wel.... van een foto dan. Zijn vader had hem namelijk onlangs een krantenberichtje gestuurd van een Nederlands gezin dat ging emigreren...

Tsja, dat gezin waren wij, de krant was de stad en streek editie van het Noord-Hollands Dagblad en die vader woont in Beverwijk.
It's a small world....

donderdag 13 december 2012

Parent help (Marja)

Ook hier hebben de scholen hulp nodig van ouders als het gaat om activiteiten die georganiseerd worden.  Meestal gaat het dan om vervoer. Ritje naar de bibliotheek, ritje naar Picton...
Nu de school aan de laatste week voor de zomervakantie is begonnen, zijn er nog een paar laatste uitjes geweest. Naar pine vally outdoor  adventure (gaan we in de vakantie nog wel eens heen, dus de foto's houden jullie van ons tegoed). De oudste gaat morgen naar Whites Bay. Een dagje strand met allemaal leuke dingen.
Er zijn bussen geregeld, dus de ouders hoefden niet mee.
Maar later kregen we bericht, of de ouders toch wel mee wilden om te helpen. En afgelopen dinsdag kreeg ik een briefje van de oudste: of er mensen wilden rijden.... Briefje moest woensdag terug zijn, want vrijdag is het tripje al.....
zo ziet het er uit in de reisgids....

en zo is het als het een topdrukke dag is: net zandvoort ;-)


En om een een of andere reden werkt dat toch wel hier. Als er een uitje is, vraag je pas een week (of korter) van te voren wie er allemaal mee kunnen helpen. En voor alle uitjes moeten de ouders schriftelijk toestemming geven dat ze mee mogen. En als je wel besluit om te rijden, moet je verklaren dat je een geldig rijbewijs hebt, dat je auto door de APK heen is en verzekerd is.


Ondertussen zijn de klassen leeggemaakt: alle knutselwerkjes zijn mee naar huis genomen, de boeken zijn opgeruimd. Geen kerstversiering dus in de klassen....gekke tijd hier!