Het is al weer even geleden, maar ik vond het de moeite van het vermelden wel waard. Wij zitten hier nog niet zo erg in dat uniform gebeuren op school. Vaak wordt er in de auto nog even gekeken of iedereen hoed, zonnebrand en zwemkleding bij zich heeft, waarna 3 op de 10 keer er nog even snel iemand naar huis rent op de spullen die vergeten zijn te pakken.
Toen de oudste naar Wellington ging, moest ze overdag tijdens de excursies in haar uniform, de avonden werden gewoon in vrijetijdskleren doorgebracht.
En als er uit school gespeeld wordt, gaan de meeste kinderen zich thuis eerst omkleden in hun vrijetijdskleding, om daarna afternoon tea te doen. Mijn kinderen lopen gewoon alle dagen van 's morgens tot 's avonds in hun uniform, omdat ze vaak veel te druk zijn met spelen en ik het ook gewoon vergeet. Zit niet in mijn systeem.
De oudste had in de laatste schoolweek nog een uitje naar het strand. Dus met zonnehoed, badkleding, emmer en schep gingen we naar school. Daar aangekomen bleek, dat de kinderen die weggingen, geen uniform aanhoefde die dag.
Zowel dochterlief als ik verschoten van kleur. Nieuw op een school, nog meer een vreemde omdat je de taal niet spreekt. moeite om er tussen te komen.... en dan dit!
Ik voelde me precies zoals zij zich voelde. Gewoon k*t dus.... ze keek me wanhopig aan en ik dacht snel na...
We waren gelukkig vroeg op school, dus plan B werd uit de kast getrokken. De andere twee kinderen kregen snel een kus (normaal loop ik mee naar de klas), de jongste werd in de buggy gezet en we zijn terug gerend naar de auto, die drie straten verdeop geparkeerd stond. In de auto heeft de oudste haar kleren alvast uitgetrokken en bedacht wat ze aanwilde. Thuis aangekomen heb ik de motor van de auto laten draaien, zijn we de auto uitgesprongen en hebben we snel de juiste kleren uit de kast getrokken. Snel de jongst weer in de gordels geklikt ( handig , dat eigen initiatief ...)
De vrijetijdskleren werden op weg naar school in de auto aangetrokken (en dat ging niet erg soepel, aangezien ze van mij haar gordel om moest).
Op school aangekomen was er gelukkig parkeerruimte voor de deur en hebben we nog even een snelle check gedaan wat de spullen betrof. En terwijl ze de deur van het lokaal binnen liep, hoorde ik de bel gaan.
En toen voelde ik me Rocky (deel 1 ) tijdens "Eye of the tiger"..... wat een adrenaline rush....Winnaar!
Het was geen enorme wedstrijd, maar dit was voor mijn gevoel zo belangrijk (en waarschijnlijk ook door eigen trauma's van vroeger, ik weet het...maar die negeer ik even voor het verhaal) en de overwinning was zoo zoet; ik heb er een hele dag op kunnen teren!
Thuisgekomen vertelde de oudste, dat er niemand een uniform had gedragen.... toen had ik nog een beter gevoel over mijn actie.
Maar volgend jaar ga ik toch maar even vragen wanneer er wel en wanneer er niet een uniform gedragen wordt.... want een keer zoeits flikken is wel genoeg voor de komende jaren... ik ben ten slotte ook geen 18 meer!
maandag 24 december 2012
zondag 23 december 2012
Internetbankieren (Marja)
Ik weet niet precies hoe dat werkt in NL, maar ik weet wel, dat alles er met een edentifier gaat en alles als het goed is drie keer beveiligd is.... Zolang je je gegevens maar niet per mail opstuurt of je pincode laat ontfutselen, zit je redelijk safe...tenzij er geskimmed is natuurlijk...
Hier gaat dat minder high teck. Ze hebben hier wel internetbankieren (ja ja, we zijn in de 21e eeuw!), maar dan anders dus. Je logt op de site van de bank in met je klantnummer en je wachtwoord en dan kun je alles doen. Dus als mensen je klantnummer hebben en je wachtwoord, zou je in theorie enorm het haasje kunnen zijn. Maar alle overboekingen worden met de hand 's nachts verwerkt. En als er bedragen tussen zitten die verdacht zijn, dan wordt er de volgende dag gewoon even met de klant gebeld om er zeker van te zijn dat het allemaal wel oke is....
Een beetje vreemd voor ons gevoel, maar de meneer van de bank zei terecht, dat het wel werkt hier. Als er meer fraude zou zijn , dan zouden ze hier de apparaatjes voor de pasjes ook gaan introduceren.
Fons heeft gisteravond een overboeking gedaan via internet. Toen verscheen er op een schermpje, dat het geen werkdag was vandaag en dat de overboeking op maandag gedaan zou worden....
Niks geen 24-uurs economie dus hier!
Hier gaat dat minder high teck. Ze hebben hier wel internetbankieren (ja ja, we zijn in de 21e eeuw!), maar dan anders dus. Je logt op de site van de bank in met je klantnummer en je wachtwoord en dan kun je alles doen. Dus als mensen je klantnummer hebben en je wachtwoord, zou je in theorie enorm het haasje kunnen zijn. Maar alle overboekingen worden met de hand 's nachts verwerkt. En als er bedragen tussen zitten die verdacht zijn, dan wordt er de volgende dag gewoon even met de klant gebeld om er zeker van te zijn dat het allemaal wel oke is....
Een beetje vreemd voor ons gevoel, maar de meneer van de bank zei terecht, dat het wel werkt hier. Als er meer fraude zou zijn , dan zouden ze hier de apparaatjes voor de pasjes ook gaan introduceren.
Fons heeft gisteravond een overboeking gedaan via internet. Toen verscheen er op een schermpje, dat het geen werkdag was vandaag en dat de overboeking op maandag gedaan zou worden....
Niks geen 24-uurs economie dus hier!
vrijdag 21 december 2012
Metservice (Marja)
Metservice is het KNMI van NZ zeg maar. Maar wat ik zo leuk vind, is dat je kunt kijken welke weersextremen er waren de dag ervoor. En ook al kan ik er niets aan doen, het is toch luek, als we in de top 5 staan. Gisteren stonden we drie keer in de top 5, van de vier gebieden: overdag de warmste, de koudste en de winderigste.... kun je je voorstellen wat voor dag (en nacht ) wij hebben gehad....duurt nog wel even, voordat ik snap, dat als het waait, ik niet automatisch ene lange broek en shirt met lange mouwen aan moet trekken (wan ik kan je zeggen, dat je dan echt wegsmelt...)
Maar goed, een mens is nooit te oud om te leren he....
Misschien wel leuk om te weten voor het idee: de wind die met 59 km/u af ent oe voorbij komt, is te vergelijken met windkracht 7.... En in NL gebeurt er dan het volgende :
En wij dachten in de Broepolder slecht te zitten met de westenwind die op ons huis beukte.... Maar deze wind is warm, de dag was onbewolkt en de temperatuur hoog.....
Maar goed, een mens is nooit te oud om te leren he....
En wij dachten in de Broepolder slecht te zitten met de westenwind die op ons huis beukte.... Maar deze wind is warm, de dag was onbewolkt en de temperatuur hoog.....
Einde van de wereld (Marja)
Het is hier nu kwart over 10 's morgens. We zitten aan de morning tea en er is nog niets aan de hand. Allemaal voorspellingen hebben we gevolgd via internet, net als de voorbereidingen die mensen hebben getroffen.
Nu lopen we hier voor in de tijd, dus in theorie zouden wij nu al weten wat er gebeuren gaat.
Tot zover dus nog helemaal niets. De zon schijnt, het is nu al 26 graden en de wind is weer lekker warm en waait hard, dus echte verkoeling moet vanuit het water komen denk ik.
Ik heb de kinderen toch ook maar ingesmeerd met zonnebrand en ga gewoon boodschappen doen zo....noem me maar een rasechte optimist! Is toch knullig als ze morgen wakker worden met een knalverbrand lijf...zo sneu...
Maar stel je voor he, dat die Maya's gewoon NZ niet hadden meegenomen in hun idee van het einde van de wereld. (dat is dat landje met die schapen en vogels.....laat maar....kan niks geks vanaf komen.. stelletje sheep shaggers). Dan zit ik morgen te appen en sms-en met mijn vrienden in NL en krijg niets terug, omdat alles vanaf Azie wel gewoon weg is.....
We gaan het afwachten!
Fokke en Sukke waren in ieder geval goed voorbereid:
Nu lopen we hier voor in de tijd, dus in theorie zouden wij nu al weten wat er gebeuren gaat.
Tot zover dus nog helemaal niets. De zon schijnt, het is nu al 26 graden en de wind is weer lekker warm en waait hard, dus echte verkoeling moet vanuit het water komen denk ik.
Ik heb de kinderen toch ook maar ingesmeerd met zonnebrand en ga gewoon boodschappen doen zo....noem me maar een rasechte optimist! Is toch knullig als ze morgen wakker worden met een knalverbrand lijf...zo sneu...
Maar stel je voor he, dat die Maya's gewoon NZ niet hadden meegenomen in hun idee van het einde van de wereld. (dat is dat landje met die schapen en vogels.....laat maar....kan niks geks vanaf komen.. stelletje sheep shaggers). Dan zit ik morgen te appen en sms-en met mijn vrienden in NL en krijg niets terug, omdat alles vanaf Azie wel gewoon weg is.....
We gaan het afwachten!
Fokke en Sukke waren in ieder geval goed voorbereid:
woensdag 19 december 2012
Kerst op kindy (Marja)
Dinsdag was het kerstfeest op kindy. En de kerstman zou komen. Ik heb van te voren de jongste telg maar even verteld wat er zou gaan gebeuren, maar ik had niet de indruk, dat hij het snapte. Waar in NL er nieuwsuitzendigen zijn over Sinterklaas, verhalen, schoolbezoeken, tv-shows en wat meer, is hier maar weinig wat je doet herinneren aan t feit dat Santa komt. Eigenlijk is het versieren van de etalages het enige. Misschien is er wel wat op de tv, maar onze tv doet het hier niet en we toen hij het nog deed, hadden we maar 3 kanalen. Scheelt wel wat stress kan ik je zeggen.
En dat zei een van de juffen ook: het is al spannend genoeg voor de kleintjes, erger hoeft het niet te worden. Het versieren van de etalages is al heftig genoeg, net als de gedachte aan kerstavond....
En toen kwam Santa. Ik was voorbereid op huilende kinderen, kinderen die niet heen wilden gaan, of die geen kadootje wilden. Maar niets van dat alles. De beste man vertelde wat, de kinderen werden een voor een naar voren geroepen (en gingen daarna weer keurig in stilte hun kadootje uitpakken), bleven stil zitten tot het laatste kadootje was uitgepakt, zongen nog een kerstliedje en gingen verder tot de orde van de dag. Best wel een anticlimax als je een doemscenario voor ogen hebt...
De orde van de dag bestond dit keer uit een afternoon tea vanuit kindy zelf (normaal moeten de kids zelf wat meenemen). De kinderen kregen iets lekkers op een bordje (oa marshmellows, fruit, chips en koek), de ouders was gevraagd om de bekende plate mee te nemen. Mijn hemel, iedereen was echt uit zijn dak gegaan! Fruit in chocolade gedipt, slices, muffins, koekjes, vanillesticks, mellowpuffs, merengues, soesjes, en nog veel, veel meer..Veel was er zelf gebakken (zoals een lollycake: een chocoladecake met marshmellows erin....verzin t maar...). En iedereen had zoiets van: ja, maar dit heb je alleen met kerst, dus we nemen het ervan. Dat was ik ergens wel met ze eens, maar dan in de winter, waar het heerlijk is om de volle en vette produkten te eten. Maar in de warmte heb ik meer behoefte aan iets lichters. Gelukkig hadden weinig ouders daar last van en ging vrijwel de gehele tafel leeg. (Iedereen bleef ook in de buurt van de tafel staan, zodat er niet ver gelopen hoefde te worden voor een volgende ronde). Al met al een hele ervaring.
Maar wel eentje , die een stuk ontspannener was dan ik gewend ben. Dus die kan weer van mijn ervaringen-lijstje: check!
En dat zei een van de juffen ook: het is al spannend genoeg voor de kleintjes, erger hoeft het niet te worden. Het versieren van de etalages is al heftig genoeg, net als de gedachte aan kerstavond....
En toen kwam Santa. Ik was voorbereid op huilende kinderen, kinderen die niet heen wilden gaan, of die geen kadootje wilden. Maar niets van dat alles. De beste man vertelde wat, de kinderen werden een voor een naar voren geroepen (en gingen daarna weer keurig in stilte hun kadootje uitpakken), bleven stil zitten tot het laatste kadootje was uitgepakt, zongen nog een kerstliedje en gingen verder tot de orde van de dag. Best wel een anticlimax als je een doemscenario voor ogen hebt...
 |
| niks liedje zingen, gewoon je kado scoren en weer weg! |
De orde van de dag bestond dit keer uit een afternoon tea vanuit kindy zelf (normaal moeten de kids zelf wat meenemen). De kinderen kregen iets lekkers op een bordje (oa marshmellows, fruit, chips en koek), de ouders was gevraagd om de bekende plate mee te nemen. Mijn hemel, iedereen was echt uit zijn dak gegaan! Fruit in chocolade gedipt, slices, muffins, koekjes, vanillesticks, mellowpuffs, merengues, soesjes, en nog veel, veel meer..Veel was er zelf gebakken (zoals een lollycake: een chocoladecake met marshmellows erin....verzin t maar...). En iedereen had zoiets van: ja, maar dit heb je alleen met kerst, dus we nemen het ervan. Dat was ik ergens wel met ze eens, maar dan in de winter, waar het heerlijk is om de volle en vette produkten te eten. Maar in de warmte heb ik meer behoefte aan iets lichters. Gelukkig hadden weinig ouders daar last van en ging vrijwel de gehele tafel leeg. (Iedereen bleef ook in de buurt van de tafel staan, zodat er niet ver gelopen hoefde te worden voor een volgende ronde). Al met al een hele ervaring.
Maar wel eentje , die een stuk ontspannener was dan ik gewend ben. Dus die kan weer van mijn ervaringen-lijstje: check!
dinsdag 18 december 2012
Einde schooljaar (Marja)
Het begin van de vakantie betekent dus einde van het schooljaar. Dat was weer even anders dan gewend. Op de laatste dag van school krijgen de kinderen hun rapport mee. Die dag zijn ze ook kennis gaan maken in hun klas van volgend jaar en de leerkracht van volgend schooljaar. Er is geen 10 minuten gesprek meer; die zijn in term 1 en begin term 3. De kinderen worden wel getoetst, maar ze gaan toch allemaal over, dus het is alleen voor de leraren handig. Zo weten ze waar de kinderen volgend jaar instromen en op welke gebieden ze extra aandacht nodig hebben. Voor het eerst hebben onze kinderen een rapport die anders is dan gewend. In NL deden ze het erg aardig en zaten ze boven het gemiddelde. Hier scoren ze op sommige gebieden onder de NZ standaarden, maar op sommige gebieden scoren ze al gemiddeld of zelfs erboven!
In de rapporten hebben de leerkrachten een stukje over de kinderen geschreven. We kunnen zien, dat ze zich hier net zo gedragen als in NL; iets wat me erg blij maakt! Kennelijk voelen ze zich zo thuis, dat ze zichzelf kunnen zijn in de klas. En gezien het feit dat ze allemaal een half jaar hebben overgeslagen, doen ze het erg aardig.
In NL kregen we een week voor de vakantie een lijst mee met waar wie geplaatst was, bij welke leerkracht en met welke vriendjes. Daar was altijd een heel gedoe over en er gingen regelmatig ouders naar de directie om te vragen of een andere klas mogelijk was.
Dat is hier allemaal niet aan de orde. De klassen worden bewust ieder jaar gehusseld, zodat kinderen veel nieuwe vriendschappen op kunnen doen. In een brief van school stond, dat de directie bewust is van het feit, dat sommige kinderen het moeilijk kunnen hebben hiermee. Maar er werd aan de ouders gevraagd, om een positieve houding te hebben hierover, omdat dat ook weer afgeeft op de kinderen.
Misschien dat de kiwi's daarom zulke wereldreizigers zijn en makkelijk verhuizen , ook in eigen land. Als je van jongs af aan al meekrijgt dat je overal mogelijkheden hebt om nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe vriendschappen te sluiten en je overal thuis te voelen, ga je misschien wel makkelijker op avontuur en kun je makkelijker dingen loslaten. Of zou je juist moeilijker ergens aarden en honkvast zijn? En zou er iets van onrust zijn bij de kiwi's, omdat ze zo zijn opgevoed; niets is voor altijd....
Of zijn wij in NL misschien te gehecht aan iets wat we als onze veiligheid beschouwen?
In de rapporten hebben de leerkrachten een stukje over de kinderen geschreven. We kunnen zien, dat ze zich hier net zo gedragen als in NL; iets wat me erg blij maakt! Kennelijk voelen ze zich zo thuis, dat ze zichzelf kunnen zijn in de klas. En gezien het feit dat ze allemaal een half jaar hebben overgeslagen, doen ze het erg aardig.
In NL kregen we een week voor de vakantie een lijst mee met waar wie geplaatst was, bij welke leerkracht en met welke vriendjes. Daar was altijd een heel gedoe over en er gingen regelmatig ouders naar de directie om te vragen of een andere klas mogelijk was.
Dat is hier allemaal niet aan de orde. De klassen worden bewust ieder jaar gehusseld, zodat kinderen veel nieuwe vriendschappen op kunnen doen. In een brief van school stond, dat de directie bewust is van het feit, dat sommige kinderen het moeilijk kunnen hebben hiermee. Maar er werd aan de ouders gevraagd, om een positieve houding te hebben hierover, omdat dat ook weer afgeeft op de kinderen.
Misschien dat de kiwi's daarom zulke wereldreizigers zijn en makkelijk verhuizen , ook in eigen land. Als je van jongs af aan al meekrijgt dat je overal mogelijkheden hebt om nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe vriendschappen te sluiten en je overal thuis te voelen, ga je misschien wel makkelijker op avontuur en kun je makkelijker dingen loslaten. Of zou je juist moeilijker ergens aarden en honkvast zijn? En zou er iets van onrust zijn bij de kiwi's, omdat ze zo zijn opgevoed; niets is voor altijd....
Of zijn wij in NL misschien te gehecht aan iets wat we als onze veiligheid beschouwen?
Abonneren op:
Posts (Atom)